บทที่ 260

“ ... ”

เธอมีสมุดบันทึกความรัก แต่ไดอารี่นั้นหยุดเขียนหลังจาก 3650 วัน

ทั้งหมดที่บันทึกไว้เป็นสิบปี!

“ถ้าเธอไม่ชอบ เธอสามารถเปลี่ยนชื่อมันได้นะ” เจย์พูดทิ้งไว้แบบนั้น แต่น้ำเสียงของเขาเย็นชา เห็นได้ชัดว่าเขาชอบชื่อ “สวนบันทึกรัก”

โรสยักไหล่ “นายชอบมันอยู่แล้วนี่”

เด็กทั้งสามหลับไปอย่างรวดเร็ว ดังนั้น เจย์จึงเปิดประตูด้วยความตั้งใจที่จะพาพวกเขาออกไปจากรถในขณะที่โรสเดินตามไป

เขายื่นกุญแจที่อยู่ในมือให้เธอแล้วพูดว่า “เปิดประตูให้หน่อย”

โรสหันไปทางประตูแกะสลักแบบยุโรป

เจย์ปลุกเจนสันและร็อบบี้น้อยแล้วอุ้มเซ็ตตี้น้อยออกจากรถ

เมื่อโรสปลดล็อกประตู เธอก็หันกลับมาและตะลึงเมื่อเห็นเจย์อุ้มเซตตี้น้อยยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

“ท่านอาเรส ปล่อยให้ฉันทำ!” โรสรีบเสนอทันที

เจย์กล่าวว่า “เธอยังคงรักษาอาการบาดเจ็บอยู่! ให้ฉันทำเถอะ”

จากนั้น เขาก็อุ้มเซ็ตตี้น้อยและมุ่งหน้าเข้าไปข้างใน

โรสยังคงยืนอึ้งอยู่ในจุดเดิมด้วยจิตใจที่ว่างเปล่า

หลังจากที่เจย์เสนออุ้มแทน เธอดูเหมือนว่าเขาจะไม่ชอบเซ็ตตี้น้อยลงจากเดิม ถือว่าความโชคร้ายที่ผ่านมาก็ถือเป็นความโชคดีสำหรับตอนนี้ของเซ็ตตี้ใช่ไหม?

“เธอจะไม่เข้ามาเหรอ?” เจย์ยืนอยู่ที่ทางเข้าและถามด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นโรสยังคงยืนอยู่ในห้องโถงภายใต้สายลมหนาว

โรสรีบเดินเข้าไปในบ้าน

“เธอเดินสุ่มเลือกห้องที่จะนอนในคืนนี้ พรุ่งนี้เราจะไปดูรอบ ๆ คฤหาสน์ให้เพลิดเพลินและให้เธอเลือกห้องที่ชอบนะ” เจย์พูดกับเธอ