บทที่ 288

เจย์เพ่งมองไปนอกประตู “โรสอยู่ที่ไหน?”

“เธออารมณ์ไม่ค่อยดี กำลังนั่งอยู่ที่โซฟา มัวแต่ครุ่นคิด”

โจเซฟินมองไปที่เจย์และเห็นความหงุดหงิดล่องลอยอยู่ในดวงตาของเขา โจเซฟินใช้หัวข้อล่าสุดถามเขาว่า “พี่ชาย นายดูเป็นห่วงเธอนะ?”

“เธอกำลังจะเป็นภรรยาฉันในเร็ววันนี้ ฉันเป็นห่วงเธอไม่ได้หรอ?” เจย์ถาม

“โรสไม่อยากแต่งงานกับนาย ฉันไม่เข้าใจเลย มีผู้หญิงในเมือง อิมพีเรียล ตั้งมากมาย ทำไมนายต้องบังคับให้เธอแต่งงานกับนายด้วย?” โจเซฟินงงงวย

“มันเป็นเธอแค่คนเดียวเท่านั้น” แววตาของเจย์เต็มไปด้วยความหนักแน่น

โจเซฟินจับแขนของเขาทั้งสองข้าง เธอก้าวไปอยู่ข้างหน้า ยืนใกล้กับเขา เธอตรวจสอบสายตาของเขาอย่างระมัดระวัง และถามว่า “พี่ชาย บอกฉันมาตามตรงเถอะว่านายยังมีแองเจลีนอยู่ในใจใช่ไหม?”

เจย์พยักหน้า

“ในเมื่อพี่มีรักแองเจลีนอยู่ แล้วทำไมถึงแสดงออกว่าพี่มีความรักที่มากมายให้กับพี่สะใภ้? พี่ชาย แบบนี้มันไม่แฟร์สำหรับเธอ”

เจย์จ้องโจเซฟินเขม่ง “ตอนนี้ฉันรักทั้งแองเจลีนและโรส มันไม่แตกต่างกันเลย นี่โจเซฟินพี่ไม่อยากให้เธอมาห่วงเรื่องนี้ แค่อวยพรให้เราก็พอ”

โจเซฟินรู้สึกสับสน เดิมเธอคิดว่าพี่ใหญ่จะบังคับให้พี่สะใภ้ของเธอให้แต่งงานกับเขาอีกครั้งเพื่อนลูก ๆ ใครจะเชื่อละเขาจะยอมรับว่าเขารักโรส

“งั้น ฉันก็ขอให้นายทั้งคู่ไปกันได้ด้วยดี” โจเซฟินยักไหล่

หลังจากที่โจเซฟินเดินออกมาจากห้องนอนของเจย์ เธอเห็นโรสว่ากำลังดื่มซุปเม็ดบัวในถ้วยอยู่ตอนเธอกำลังเดินลงมามีเม็ดบัวเหลืออยู่ก้นถ้วยซุป

โจเซฟินประหลาดใจในเรื่องนี้

เธอชอบกินซุปเม็ดบัวแต่เธอไม่ชอบกินเม็ดบัว? แองเจลีนก็มีนิสัยแบบนี้

นั่นอาจจะเป็นสาเหตุว่าทำไมพี่ใหญ่ถึงชอบพี่สะใภ้? ง่าย ๆ เลย เพราะเธอมีบุคลิกและลักษณะนิสัยหลายอย่างเหมือนแองเจลีน? พี่ชายใช้พี่สะใภ้เป็นตัวแทนแองเจลีนหรือ?

“พี่สะใภ้” โจเซฟินเดินลงมาจากบันได นั่งลงข้าง ๆ ก่อนจับมือของโรส แล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า “คืนนี้ฉันจะอยู่กับพี่”

โรสพยักหน้า