บทที่ 316

จีนส์หัวเราะอย่างไม่มีใครขัด “ขอบคุณที่เตือน แต่มันยากที่จะหาของที่ดีเช่นนี้บนโลกเจอ คืนนี้ฉันยอมเสียสละไตสองข้างของตัวเองเพื่อดื่มด่ำกับความงามนี้”

โรสรู้สึกขยะแขยงอย่างที่สุดที่ใบหน้าบอบบางของเธอบิดเบี้ยว เธอจ้องไปที่จีนส์ขณะที่เธอกอดตัวเองเพื่อป้องกันตัว

“ท่านยีนส์ผมไม่ได้ขายตัว ผมมาที่นี่เพื่อคุยธุรกิจ”

จีนส์ไม่ใช่คนที่บังคับให้ใครทำในสิ่งที่พวกเขาปฏิเสธ ด้วยเหตุนี้เขาเพียงแค่แสดงท่าทางให้เธอเห็น “งั้นนายอาจจะต้องไสหัวและไปซะ ฉันจะไม่ให้ความร่วมมือโครงการของนาย”

โรสถูกจัดให้อยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

จีนส์ยกคางของโรสขึ้นแล้วพูดว่า “ลังเลที่จะจากไปเหรอ? จากนั้นก็รับใช้ฉันอย่างเชื่อฟัง!”

เจย์เหลือบมองโรสอย่างดูถูกและส่ายหัวก่อนจะเดินจากไป

เซ็ตตี้น้อยหันมามองโรสที่อยู่ข้างหลังเธอทันที

เจย์ยื่นมือออกไปเพื่อปกปิดดวงตาของเซ็ตตี้น้อย “ ไม่เหมาะสำหรับเด็ก”

เสียงของเซ็ตตี้น้อย ดูเหมือนจะมาจากที่หยั่งรู้ มันต่ำและนุ่มนวล “คุณลุงเจย์คะ เขาเจาะหูสามรูเหมือนคุณแม่”

เสียงคำพูดของเธอดังเข้าไปในหูของเจย์เหมือนงูหลาม และทะลุเข้าไปในแก้วหูของเขา

เขาหันหลังกลับทันที

จากนั้นเขาก็เห็นยีนส์กำลังประทับจูบที่โรส แต่สายตาของโรสถูกล็อกที่เขาแทน

เมื่อเธอเห็นเจย์หันมาเธอรู้สึกผิดและรีบเอื้อมมือไปกอดคอของยีนส์ เธอหลับตาและเตรียมตัวสำหรับการสวมบทบาทในช่วงชีวิตนี้ของเธอกับยีนส์

เมื่อพิจารณาแล้วว่านี่เป็นหนทางเดียวเท่านั้นที่เจย์จะหายสงสัย

ฉับพลัน เจย์เบียดตัวเองกลับมาแทรกด้านหน้าของพวกเขา เขาง้างฝ่ามือและหวดไปที่คอของยีนส์ ทำให้จีนส์ล้มลงกับพื้น

โรสมองไปที่ยีนส์ที่หมดสติและกลับมาที่เจย์ที่เย็นชา ฝ่าเท้าของเธอเตรียมจะหนี

“ควีนนี่ คุณช่วยดูเซ็ตตี้น้อยให้ฉันหน่อยได้ไหม? เพียงชั่วโมงเดียว” เจย์ส่งเซ็ตตี้น้อยในอ้อมแขนของเขาให้กับหญิงสาวที่สวยงามข้าง ๆ เขา

“ได้ค่ะ ท่านอาเรส”

คนอื่น ๆ ที่ค่อนข้างมีไหวพริบ แบกยีนส์ออกไป