บทที่ 317

ราวกับโดนฟ้าผ่า โรสก็ไหม้ด้านนอก แต่ด้านในอ่อนนุ่ม

ถ้าเธอไม่ได้แสร้งทำเป็นผู้ชาย เธอคงไม่มีทางรู้เลยว่าเจย์จะมีรสนิยมเช่นนี้

"นายชื่ออะไร?" เจย์จ้องมองไปที่การเจาะหูของเธอและรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

“ แองจ์ ลิน”

“แองจ์ ลิน?” ‘แอนเจลิน?’

เจย์ยิ้มกว้างขึ้น "ชื่อเพราะ"

จากนั้นมือที่เหมือนคีมของเขาก็บีบที่คางของเธออย่างแรง “บอกฉันสิ ว่านายมีธุรกิจอะไรกับจีนส์ อาเรส?”

โรสถูกบังคับให้ต้องเงยหน้าขึ้นมองเขา เมื่อเธอเห็นความขุ่นเคืองในดวงตาของชายคนนี้ โรสก็สั่นเทาด้วยความกลัว

“ฉันอยากยืมหนึ่งในดารายอดนิยมของเซเลสเชียลฟิลม์ คุณฟลอร่า—” โรสแทบไม่ได้พูดประโยคของเธอก่อนที่เธอจะถูกขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงที่ไม่อดทนของเจย์

“ทำกับฉันสิ นายว่ามันจะเป็นยังไง?”

โรสเขินกับคำพูดของเขา ‘ผู้ชายคนนี้สามารถเลือกคำพูดของเขาอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้คนอื่นเข้าใจผิดจะได้ไหม?’

“ท่านอาเรส ดูเหมือนคุณจะไม่มีอำนาจในการจัดการเซเลสเชียลมีเดียนะ!” โรสพูดแต่ข้อเท็จจริง บริษัทภาพยนตร์ของตระกูลอาเรส อยู่ภายใต้ชื่อของครอบครัวเจมส์ อาเรส

“ถ้านายทำกับฉันแทน นักแสดงคนใดในเครือเซเลสเชียลก็เป็นของนาย”

ข้อเสนอที่ใจกว้างขับเคลื่อนโรส รูม่านตาของเธอขยายและส่องแสงเหมือนดวงดาว

"งั้นตกลง!"

เจย์พยักหน้า

เขาหยิบการ์ดประตูออกมาและรูดมัน จากนั้นประตูก็เปิดออกก่อนที่เจย์จะลากโรสเข้าไปข้างใน

หลังจากนั้นประตูก็ถูกล็อค

โรสมองเขาอย่างกังวล "คุณกำลังทำอะไร?"

เจย์เดินเข้าไปหาเธอ ดึงเน็คไทของเขาออกอย่างแรง คอเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาหลวมขึ้นโดยไม่มีห่วงผูกเน็คไท ผิวที่เผยให้เห็นบางส่วนของเขาน่าหลงใหลมากจนทำให้หัวใจของใครบางคนเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย

โรสกลืนน้ำลายและก้าวถอยหลังอย่างไม่รู้ตัว

เจย์ถอดเสื้อแจ็คเก็ตของเขาออก และโยนมันลงบนโซฟา เมื่อเขาเข้ามาใกล้ โรสก็ถูกบังคับให้ถอยหนีและเป็นอุบัติเหตุที่ล้มลงนั่งบนโซฟาพอดี

ร่างยาวและสูงของเขาก้มลงและเสื้อเชิ้ตตัวหลวมด้านในของเขาก็แสดงให้เห็นภาพที่งดงาม!

โรสมองเขาตกใจ “ท่านอาเรส ผมเป็นผู้ชายนะ”