บทที่ 348

ในถังขยะมีกล่องอาหารเสริมราคาแพงที่วางอยู่ข้างเข็มฉีดยาแย่ ๆ นั่น

เมื่อโรสคิดว่าเป็นโรคที่น่าอับอายนี้ เธอก็จมอยู่กับความเศร้า

เธอเดินกลับไปที่บ้านเช่าของเธอด้วยความตกใจ

ในขณะที่เธอปิดประตู อารมณ์ของเธอก็ระเบิดออกเหมือนเขื่อนแตก

เธอนั่งยอง ๆ บนพื้นขณะที่น้ำตาของเธอไหลอย่างควบคุมไม่ได้

“นายทำกับฉันได้ยังไง?”

โทรศัพท์ของเธอดังขึ้นไม่หยุด โรสดึงมือถือออกจากกระเป๋าและเห็นคำว่า “โจเซฟิน อาเรส” เธอเช็ดน้ำตาและรับสาย

“พี่สะใภ้…”

“อย่าเรียกฉันอย่างนั้น”

น้ำเสียงของเธอราวกับว่าเธอกำลังอ้อนวอน และเสียงที่โกรธมากของเธอทำให้โจเซฟินมึนงง

“พี่ชายของฉันทำให้คุณโกรธเคืองหรือเปล่า?”

“โจเซฟิน ฉันจะทิ้งลูกทั้งสามคนให้เธอ โปรดช่วยดูแลพวกเขาให้ดี” โรสสะอื้น “แล้วก็ ช่วยบอกพี่ชายของเธอด้วยว่าเซ็ตตี้น้อยเป็นลูกสาวของเขา บอกให้เขาปฏิบัติต่อเธอให้ดี”

“โรส ลอยล์ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? คุณจะยอมออกจากความปราถนาของคุณตอนนี้งั้นเหรอ? คุณอยู่ที่ไหน? ฉันจะไปหาเลยตอนนี้” โจเซฟินแทบคลั่ง

โรสวางสายและเหวี่ยงโทรศัพท์ของเธอลงที่พื้น

โจเซฟินรีบโทรหาเจย์ “พี่ นายทำอะไรกับพี่สะใภ้ไปบ้าง?”

เสียงแหบแห้งของเจย์ดังขึ้นในอีกด้านหนึ่งของสาย “เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?”

“เธอฝากความปราถนาไว้กับฉันด้วยซ้ำ นายทำอะไรกับเธอ?”

เจย์ตะคอกขึ้นมาและพร้อมเตรียมตัวสวมเสื้อของเขาเพื่อจะออกไป

“เธออยู่ที่ไหน?”

“ฉันไม่รู้”

“เธอพูดอะไรบ้าง?”

“เธอบอกให้ฉันบอกให้นายรู้ว่าเซ็ตตี้น้อยเป็นลูกสาวของนาย และเธอขอให้นายดูแลเธอให้ดี”