บทที่ 349

“โรงแรม ปาร์กเกอร์” หลังจากที่เจย์ค้นหาที่ที่โรสอาศัยอยู่ได้แล้ว มันก็เหมือนกับว่าเขาผ่านสงครามมายาวนาน เขาหมดแรง เขาเลยเอนหัวพิงเบาะและพักสายตาไป

โจเซฟินแอบมองเจย์ผ่านกระจกหลัง ในขณะนั้น หัวใจของเธอกำลังดิ้นรน พี่สะใภ้ของเธอกล้าที่จะต่อต้านตระกูลอาเรส จากการที่พี่ชายของเธอเคยจัดการกับเรื่องแบบนี้มาก่อน เหตุการณ์ที่เกิดเขาจะทำให้เธอต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน

เธอควรจะอ้อนวอนขอร้องช่วยพี่สะใภ้ดีไหม?

“พี่ชาย ในเมื่อพี่สะใภ้ทำงานร่วมกับบริษัท เบล เพื่อแย่งชิงธุรกิจของบริษัท อาเรส ฉันคิดว่าเธอดันไปแตะต้องถึงสิ่งที่มีค่าของจีนส์ พี่สะใภ้คงไม่ตั้งใจที่จะแตะต้องสิ่งของจำเป็นของนาย... ”

เจย์ลืมตาขึ้น ทันใดนั้น ม่านตาของเขาก็เปล่งแสงออกมาอีกครั้ง

เธอคิดแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?

ท่าทางที่น่าเบื่อของเขาสว่างขึ้นเล็กน้อย

“พูดให้มันน้อยลงหน่อยและขับรถเร็ว ๆ เถอะน่า” เจย์กระตุ้น

“โอ้”

เมื่อรถจอดที่ชั้นล่างของโรงแรม ปาร์คเกอร์ เจย์รีบเปิดประตูรถและวิ่งเข้าจากระยะไกล ๆ เข้าไปในตำแหน่งที่เขาเจอ

โจเซฟินถูกทิ้งให้ตกตะลึง!

เขาจะรีบไปฆ่าหรือช่วยเธอกันแน่?

โจเซฟินรีบจอดรถอย่างผิดกฎจราจรที่ริมถนน เธอเปิดประตูรถ แล้ววิ่งตามไป

“พี่ชาย รอฉันก่อน”

โจเซฟินรีบไปหาเจย์ เมื่อเขากำลังรอลิฟท์ เธอก็จับเขาได้ทัน

“พี่ชาย นายต้องใจเย็น ๆ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” โจเซฟินกล่าวขณะที่จับแขนของเจย์

เจย์มีสีหน้าเย็นชา แต่มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นที่หน้าผากของเขา

จริง ๆ แล้วฝ่ามือของเขาก็มีเหงื่อออกมาเหมือนกัน

ใครจะรู้ว่าตอนนั้นเขากังวลแค่ไหน

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เจย์ก็ก้าวเข้าไป โจเซฟินกดปุ่มเปิดเพื่อที่เธอต้องการไม่ให้ประตูปิดใส่

เจย์จ้องมองเธออย่างดุเดือด “เข้ามาสิ”