บทที่ 368

ตอนนี้พวกเขามีลูกสามคน เธอสามารถบังคับตัวเองให้อยู่ห่างจากเจย์ได้ แต่อย่างไรก็ตามเธอจะทำเช่นเดียวกันกับเนื้อและเลือดของตัวเองได้อย่างไร?

จอร์จเริ่มใช้อารมณ์ “ลูกเหมือนแมลงเม่าเข้าใกล้เปลวไฟถ้าลูกเข้าใกล้เขา ลูกจะหาความพินาศให้ตัวเอง"

โรสตัวสั่น "คุณพ่อบอกเหตุผลว่าทำไมคุณพ่อถึงเกลียดเขามาก ไม่อย่างนั้นหนูก็คงจะทำไม่ได้... "

จอร์จรวบรวมกำลังให้มากพอที่จะบังคับคำพูดของเขา "อุบัติเหตุครั้งนั้นเป็นของขวัญอำลาที่ครอบครัวอาเรสสร้างขึ้นมาเพื่อลูก

"ไม่กี่วันหลังจากลูกตาย มีข่าวเกี่ยวกับงานแต่งงานของเจย์ เขาล่อลูกไปที่เมือง อิมพีเรียล แต่กำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น ลูกเดาได้ไหมว่าเจตนาของเขาคืออะไร?"

ร่างของโรสเอนเอียง “คนที่เขาชอบ… ไม่ใช่หนู”

"ถ้าไม่ใช่เพราะพฤติกรรมที่เหมือนคนบ้าของเซย์นที่สร้างความหายนะให้กับบ้านของอาเรส เพื่อขอให้พวกเขาจ่ายค่าชีวิตของลูก ครอบครัวอาเรสคงจะไม่ถูกโยนเข้าสู่ความสับสนวุ่นวาย อีกนัยหนึ่งคือเขาจะไม่ต้องยกเลิกงานแต่งงานของเขา” จอร์จเย้ยหยัน

"ฮึ่ม สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาเป็นแค่คนขี้ขลาดที่ไม่มีความรู้สึกใด ๆ หลังจากการตายของลูก เขาซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ในบ้านของตระกูลอาเรส เขาไม่กล้าจะเจอเรา เขาไม่แม้แต่มาพบลูกเป็นครั้งสุดท้าย ในวันที่ลูกถูกฝัง

"ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยมาเยี่ยมลูกที่หลุมศพของลูกเลย"

คำพูดของจอร์จเหมือนมีดที่เฉือนร่างของโรสซ้ำ ๆ

'เขาไม่ได้เกลียดโรสเท่านั้นหรือ?'

'เขาเกลียดแองเจลีนเช่นกัน'

'ฉันโง่เกินไปที่ไม่สามารถมองทะลุหัวใจของเขาได้แม้จะผ่านไปสองชั่วชีวิตแล้วก็ตาม'

โรสลุกขึ้นจากพื้นด้วยสายตาที่ไร้จุดหมาย แต่รอยยิ้มของเธอก็ยังสดใส

"ขอบคุณค่ะคุณพ่อ พ่อทำให้หนูรู้ว่าที่จริงเขาเป็นคนอย่างไร"

จอร์จมองไปที่แองเจลีนอย่างเป็นห่วง "ลูกวางแผนจะทำอะไรต่อไป? ลูกจะกลับไปกับเขาหรือเปล่า?"

โรสมองไปที่จอร์จและยิ้มอย่างซีดเซียว "คุณพ่อไม่ต้องกังวล แองเจลีนที่ถูกขังโดยความรักนั้นตายไปแล้ว"

"หนูเข้าหาเขาเพียงเพื่อเห็นแก่ครอบครัวเซเวียร์"