บทที่ 404

ใบหน้าหล่อเหลาของเจย์ซีดเซียว

เขาเคยสงสัยเรื่องนี้มาก่อน ทว่า เมื่อเขาออกจากห้องไอซียู งานศพของแองเจลีนก็เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว หลักฐานทุกชิ้นของการสืบสวนก็ถูกทำลายเช่นกัน… เขาต้องยอมรับว่าการตายของเธอเกิดจากอุบัติเหตุ

ถึงกระนั้น ความมีเหตุมีผลและความสงบที่ยอดเยี่ยมของเขาก็ทำให้เขากลับมามีสติ “เซย์น อย่าเสียเวลาอีกต่อไป เรามีเหตุฉุกเฉินอยู่ในมือ นั่นคือการตามหาโรส เมื่อเราพบเธอแล้วฉันแน่ใจว่าเธอสามารถตอบข้อสงสัยที่นายมีอยู่ในใจได้!”

เจย์ปัดมือของเซย์นออกไปและวิ่งไปข้างหน้า

เซย์นลังเลก่อนที่จะพูดว่า “โรสรู้คำตอบจริงหรือเปล่า? เพ้อเจ้อชะมัด! เห็นได้ชัดว่าคุณกำลังเล่นงานผมโดยหลอกให้ผมมาทำเรื่องนี้เหมือนเป็นคนโง่”

เซย์นเพิกเฉยต่อคำขอแยกทางของเจย์ แต่เขากลับเดินตามหลังเจย์ เขายังคงอยากรู้ว่าความลับอะไรที่โรสถือไว้

เจย์เดินไปรอบ ๆ ภายในหอท่าเรือหอมหวน เสื้อผ้าของเขาเปียกโชกไปหมด อย่างไรก็ตาม เขายังไม่พบโรส ดังนั้น เขาก็ยังไม่มีความคิดที่จะยอมแพ้

เซย์นถอดเสื้อของเขาออกและคลุมศีรษะของเขาเอง เขาดึงถอนเถาวัลย์ข้าง ๆ บางส่วนอย่างสบาย ๆ ทำเป็นมงกุฎและสวมมันบนศีรษะของเขา

เขาเดินตามเจย์อย่างร่าเริง

“โรส!”

“โรส”

เบื้องหลังเสียงร้องเรียกของเจย์คือความขี้เกียจช่วยของเซย์นที่เดินตามมา

เจย์จ้องมองเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ “นายกำลังอยากจะตายใช่ไหม?”

“นายรู้ดีว่าร่างกายของฉันอ่อนแอโดยเป็นปกติอยู่แล้ว ไม่เหมือนของนายที่เต็มไปด้วยพลังที่มีชีวิตชีวา”

เจย์จ้องมองใบหน้าของเซย์นราวกับว่าสิ่งต่าง ๆ ไม่ได้ทำให้เขากังวลอีกต่อไป รอยยิ้มเย็นชาโค้งงอบนริมฝีปากของเจย์

“เซย์น เซเวียร์ นายไม่กังวลอะไรเลย ใช่ไหม?”