บทที่ 406

เจย์ได้มาถึงบริเวณที่ไฟไหม้และออกคำสั่งให้ตัดไฟฟ้าทั้งหมดเพื่อช่วยเหลือผู้คนที่ติดอยู่กลางกองไฟ

จากนั้นเขาก็เข้าไปในที่เกิดเหตุและนำทางแขกทุกคนในงานที่ตื่นตระหนกออกไปได้อย่างเป็นระเบียบ

จอห์นก็ทำตามคำสั่งเช่นกัน แต่เขาดุว่า “เจย์ นายบ้าไปแล้ว นายอยากตายหรือไง! นายจะเข้ามาและออกคำสั่งด้วยตัวเองแบบนี้ได้ยังไง? ชีวิตคนอื่นที่นี่สำคัญกว่าของนายหรือไง?”

ทว่า ไม่มีใครรู้ว่าเจย์กำลังคิดอะไรอยู่ขณะที่เขาพุ่งเข้าไปในกองเพลิง

“นายกำลังมองหาอะไรกันแน่? นายอยากตายหรือไง?” จอห์นกระชากสายยางจากเจ้าหน้าที่ดับเพลิงที่อยู่ใกล้ ๆ และฉีดไปที่เจย์

ในไม่ช้า เจย์ก็โผล่ออกมาจากเพลิงไฟในขณะที่แบกใครบางคนไว้บนหลังของเขา

ควันหนาปกคลุมที่เกิดเหตุ

จอห์นพาเขาออกจากพื้นที่

หลังจากการเผาไหม้ประมาณ 40 นาที ในที่สุดเปลวไฟก็ดับลง

เจย์ให้คำแนะนำกับจอห์นเกี่ยวกับวิธีจัดการกับผลตามหลังของเรื่องนี้ “ช่วยตรวจสอบที่มาของไฟหน่อย ไม่ว่าจะเป็นแขกที่อยู่ในห้องที่ได้รับผลกระทบจากไฟไหม้ก็ตาม และ…จับคนที่ลอบวางเพลิงคนนั้นให้ได้ด้วย” เจย์กล่าวขณะที่เขากัดฟันด้วยประโยคนั้น

จอห์นตอบตกลงอย่างรวดเร็ว สายตาของเขาจ้องไปที่แผ่นหลังของเจย์ ในช่องว่างของผ้าห่มที่เปียกชื้นซึ่งปกคลุมอยู่หลังเจย์นั้น จอห์นตระหนักว่าผู้หญิงคนนั้นคือ แนนซี่ เบล

ในไม่ช้า หมอจากหลายแผนกในศูนย์การแพทย์แกรนด์ เอเซีย ก็มาประชุมกันเพื่อหารือวิเคราะห์เกี่ยวกับอาการของแนนซี่

“ท่านประธาน คุณเบลหมดสติเพราะได้รับก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์มากเกินไป นอกเหนือจากนั้น เราได้รับสารบางอย่างที่ไม่รู้จักจากภายในร่างกายของเธออีกด้วย... บางที สิ่งนี้อาจเกี่ยวข้องกับสาเหตุของการที่คุณหญิงเบลสลบไปได้”

เจย์รู้สึกไม่สบายใจ สายตาของเขาหันไปมองนอกหน้าต่าง

“ช่วยเธอ… เดี๋ยวนี้!” เขาเดินจากไปทันทีหลังจากพูดแบบนั้น

ขณะที่สายฝนโปรยปรายตลอดทั้งคืน

ในที่สุด สวรรค์ก็โปรดปรานกับผู้คนอย่างแท้จริง และแล้วเซย์นก็ได้พบโรสซึ่งหมดสติอยู่ที่ประตูของ อสังหาริมทรพย์ ทัวร์มาลีน ในตอนรุ่งสาง

“โรส?” เซย์นรีบเข้าไปจับเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา เรียกชื่อเธอซ้ำแล้วซ้ำอีก