บทที่ 415

ภรรยาคนที่สามและหญิงในชุดดำบาดหมางกันอย่างดุเดือดและรุนแรง

คิ้วของเจย์ย่นด้วยความระโกรธเคือง

โรสมองไปที่เจย์ ราวกับจะได้ฉลองกับหายนะครั้งนี้ “ท่านอาเรส ฉันได้ยินมาว่าตอนนี้ตระกูลของอาเรสเป็นเรื่องของนายที่จะต้องตัดสินใจเรื่องทั้งหมดในครอบครัว ผู้ชายอย่างนายที่ไม่คุ้นเคยกับผู้หญิงก็ไม่รู้จะรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไรสินะ? ทำไมนายไม่เรียกฉันว่า ‘พี่ใหญ่’ แล้วฉันจะแก้ไขปัญหานี้ให้เธอเอง”

เจย์ “ ... ”

เมื่อเธอเห็นว่าเขาไม่เต็มใจ เธอก็ยกย่องอวดตัวเองและพูดว่า “ฉันเป็นทหารผ่านศึกที่ช่ำชองเมื่อต้องเจอกับความรัก ถ้าฉันช่วยนายได้ สิ่งที่นายต้องทำคือให้เงินฉัน!”

“บอกฉันสิว่า เธอผ่านสมรภูมิมาแค่ไหนกัน?”

“ฉันหลงรักกับความรักครั้งนี้มา 17 ปีแล้ว นายจะมาบอกฉันว่าฉันผ่านสมรภูมิมาแค่ไหนงั้นเหรอ”

เจย์ยิ้มจนเห็นร่องรอยของมันในดวงตาของเขา 17 ปี…นั่นหมายความว่าเธอเคยรักผู้ชายคนอื่นมาก่อนหรือเปล่า?

“ฉันไม่มีเงินเหลือแล้ว!” เจย์ตอบกลับ

หลังจากให้บัตรของเขากับเธอ เขาก็กลายเป็นยากจนไปแล้ว

โรสปฏิเสธข้อเสนอของเธอเร็วกว่าที่เธอจะพลิกหน้าหนังสือได้อีก “ถ้าอย่างนั้นนายจะต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง สักวันเราทุกคนต้องเรียนรู้ว่าจะต้องเผชิญกับเรื่องแบบนี้อย่างไร”

ทันใดนั้นการแสดงออกของเจย์ก็กลายเป็นเงาดำมืดมน

เขาเดินไปหาผู้หญิงคนนั้น สีหน้าของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

“คุณเป็นผู้ปกครองของซาเวียร์ ดังนั้นคุณควรรู้ว่าเขามีความพิการทั้งทางร่างกายและจิตใจ ทำไมคุณยังปล่อยให้เขาเถลไถลไปรอบ ๆ คนเดียว ?

“ตอนนี้คุณกำลังใช้ความตายของเขาเพื่อรีดไถจากตระกูลอาเรส นี่ทำให้ผมมีเหตุผลเพียงพอที่จะสงสัยว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบวางเพลิง ผมจะโทรแจ้งตำรวจเพื่อแจ้งความเอาผิดคุณ!”

ผู้หญิงคนนั้นล้มลงกับพื้น จ้องมองไปที่เจย์ด้วยความหวาดกลัว

เจย์พูดกระจายสถานการณ์ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ ทำให้โรสเคารพและชื่นชมเขามาก

คนอื่น ๆ ในตระกูลพลันถอนหายใจอย่างโล่งอก

อย่างไรก็ตาม เสียงอันชอบธรรมของโรสก็ดังก้องไปทั่วห้อง!

“บางทียามที่ดูแลจุดนั้นอาจจะประมาท พวกเขาก็เลยปล่อยให้เด็กคนนั้นผ่านเข้าไปในโรงแรมได้ง่ายดาย”

แม้ว่าเสียงของเธอจะนุ่มนวล แต่ก็มีพลังที่จะทำให้โต๊ะหมุนไปรอบ ๆ !

เจย์ถามเธอว่า “เธอเห็นภาพตอนนั้นแล้วหรือยัง?”

โรสส่ายหัว

“เธออยู่ที่เกิดเหตุหรือเปล่า?”