บทที่ 423

เมืองนางแอ่น

หลังจากที่โรสมอบข้อตกลงระหว่างอาเรสและเซเวียร์ ฟิล์ม ให้กับจอร์จ เซเวียร์ เขาก็ชำเลืองมองรายละเอียดเอกสารข้อตกลงอย่างรวดเร็วและรู้สึกประหลาดใจ

“สำหรับการลงทุนของบริษัท อาเรส หากประสบความสำเร็จ ผลกำไรจะแบ่งกันคนละครึ่ง หากล้มเหลว พวกเขาจะต้องแบกรับความสูญเสียทั้งหมด เจย์ อาเรสไม่เคยทำธุรกิจที่ขาดทุน แต่เขามั่นใจว่าจะเป็นคนใจกว้างเป็นพิเศษให้สำหรับบริษัท เซเวียร์ เหรอเนี่ย”

โรสตอบว่า “ผลกำไรของอาเรส ฟิล์มมีความหมายเพียงเล็กน้อยสำหรับพวกเขา นอกจากนี้ ฉันใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้สัญญาฉบับนี้มา มันไม่ใช่ความคิดของเขาที่จะใจกว้างขนาดนี้หรอก”

จอร์จหยิบหนังสือพิมพ์จากลิ้นชักแล้วโยนให้โรส สีหน้าของเขาเคร่งขรึม “นี่เป็นความจริงหรือเปล่า?”

โรสมองไปที่ภาพ ‘แต่งงาน’ ในหนังสือพิมพ์ของเจย์และเธอ ด้านล่างนี้เป็นคำบรรยายเกี่ยวกับเรื่องราวความรักอันลึกลับของพวกเขา

“คุณพ่อคะ งานแต่งงานเป็นเรื่องจริง แต่ความรักเป็นของปลอม เราทั้งคู่ก็หวังจะเอาในสิ่งที่เราต้องการกัน ฉันต้องการสัญญา ส่วนเขาต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของสาธารณชนจากเหตุการณ์ไฟไหม้ของครอบครัวอาเรส สถานการณ์นั้นสมบูรณ์แบบ ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ ฉันจะหย่ากับเขาโดยเร็วที่สุด” โรสอธิบายงานแต่งงานอย่างไม่เป็นทางการราวกับว่ามันไม่มีอะไรเลยจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม จอร์จไม่ได้มองไปทางนั้น “เขาฉลาดแกมโกง จุดประสงค์ของการเคลื่อนไหวของเขานั้นคลุมเครือมาก”

ทันใดนั้น จอร์จก็มองไปที่โรส “โรส อย่าบอกนะว่าเขามีใจให้กับลูกน่ะ?”

ทันใดนั้นโรสก็พ่นน้ำชาออกมาเต็มปากแล้วโบกแขนปฏิเสธ “เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ”

เธอยอมรับกับเรื่องนี้ก็แค่ว่าการที่เจย์ต้องการทำร้ายเธอ เขาอยากให้เธอตายมาตลอด แล้วแบบนั้นเขาจะมีความรู้สึกกับเธอได้ยังไงล่ะ?

จอร์จได้รับปฏิกิริยาที่รุนแรงจากเธอ ดังนั้นเขาจึงระงับความอยากรู้ของเขา

“ยังไงก็ตาม เธอเป็นคนทำให้บริษัท เซเวียร์ ได้งานใหญ่ ฉันกำลังเตรียมเสนอชื่อเธออย่างเป็นทางการสำหรับตำแหน่งประธานบริหาร ด้วยตำแหน่งดังกล่าว เธอสามารถทำงานให้กับบริษัท เซเวียร์ ได้อย่างภาคภูมิใจ”

โรสรู้สึกกังวล “เซย์นจะไม่คัดค้านเรื่องนี้เหรอคะ?”

เมื่อจอร์จได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้สึกผิดหวังและดุว่า “หลังจากที่ บริษัท เซเวียร์ จะล่มสลาย ฉันให้เงินเขาเพื่อเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองในเมืองอิมพีเรียล แต่หลังจากผ่านไปหลายปี เอมิเนนท์ ออเนอร์ ของเขาก็ยังคงขาดทุน เขามีสิทธิ์อะไรที่จะมาคัดค้านกันล่ะ?”

โรสตอบว่า “เขารักอิสระเสมอมา การดูแลบริษัทไม่ใช่สิ่งที่เขาชอบทำ”

“นั่นคือเหตุผลที่เธอไม่ต้องกังวลกับความรู้สึกของเขา”

ในตอนเย็น โรสขับรถไปที่เมืองหลวงอิมพีเรียล

การจราจรหนาแน่นมาก ดังนั้นเธอจึงมาในเมืองสายกว่าหนึ่งชั่วโมง

ในที่สุดเธอก็มาถึง เรย์ ออก ไลท์ เธอจอดรถ และรีบออกจากรถขณะที่วิ่งเข้ามา

ในห้องวีไอพี

ที่เขี่ยบุหรี่ตรงหน้าเจย์เต็มไปด้วยขี้เถ้าหนา นิ้วเรียวของเขาถือบุหรี่ในขณะที่ควันหนาทึบหมุนวนไปรอบ ๆ ทำให้ใบหน้าหล่อของเขาขุ่นมัว ไม่มีใครเห็นการแสดงออกบนใบหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน