บทที่ 425

โรสรู้สึกผิดหวังอย่างที่สุด เมื่อสังเกตเห็นได้ว่าเด็ก ๆ ไม่อยู่ “เจนส์และลูก ๆ อยู่ที่ไหน?”

“พวกเขาจะอยู่กับปู่ย่าสักพักน่ะ” เจย์ตอบอย่างสบาย ๆ

เธอตกใจมากกับเรื่องนี้ เธอจึงถามว่า “ทำไมล่ะ?”

“เราควรมีพื้นที่ส่วนตัวเพื่อสานความสัมพันธ์ของเรากันนะ”

โรส “...”

‘นายต้องการพื้นที่ส่วนตัวเพื่อสานความสัมพันธ์หรือนายต้องการให้มันควบคุมการกระทำทั้งหมดของฉันกันเเน่?’

จากนั้น เจย์ก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออกต่อหน้าเธอ

“ฉันจะไปอาบน้ำ” เขาพูด พร้อมบอกเธอ

โรสตอบด้วยความงุนงงว่า “นายไม่ต้องรายงานเรื่องนั้นกับฉันก็ได้”

เจย์ยกแขนเสื้อขึ้น “เธอแน่ใจหรือไม่ว่าเธอจะไม่ถอดเสื้อผ้าด้วย?”

เมื่อดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้น เธอพูดว่า “นายถอดกุญแจมือของเราออกไปสักพักได้ไหม?”

“ไม่ได้” เขาลากเธอเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่พูดอะไรอีก

โรสยืนอยู่หลังมุมประตูโดยหันหลังให้เขา

เกือบจะในทันที เจย์ก็ดึงโซ่เพื่อลากโรสมาหาเขา

เมื่อเธอเห็นร่างที่เหมือนหุ่นจำลองของเขา โรสก็หลับตาลงด้วยความเขินอาย

เจย์พูดว่า “การซื่อสัตย์และเปิดเผยซึ่งกันและกันเป็นขั้นตอนแรกสำหรับสามีภรรยาที่จะอยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง”

จากนั้น เขาก็เอื้อมมือดึงเธอลงไปในอ่างอาบน้ำ

โรสดูเหมือนหนูที่จมน้ำทันที

ร่างกายของเธอเริ่มสั่นคลอนและโกรธเครือง

ทำไมเธอต้องรู้สึกละอาย?

บ้าชะมัด เธอไม่ใช่คนที่แพ้เพราะมองร่างกายที่สมบูรณ์ สง่างามราวกับรูปปั้นหรอกนะ!

ดังนั้น เธอจึงลืมตาขึ้นและชื่นชมร่างของชายคนนั้นด้วยความเพลิดเพลิน

“มันดูดีไหม?”

โรสเลียริมฝีปากของเธอ “ของฟรีไม่เคยวิเศษขนาดนี้มาก่อน!”