บทที่ 439

การถกเถียงกันก็ยุติลงทันที!

โจเซฟินนอนอยู่บนเตียงอย่างงัวเงีย

มีเพียงความน่าสงสารที่ไม่สิ้นสุดสำหรับโรสเท่านั้น

“ถ้าพี่ชายของฉันทำกับเธอแบบนั้นจริง ๆ ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้เขาเด็ดขาด” ความรู้สึกของความยุติธรรมของโจเซฟินดังก้องเข้าไปถึงกระดูกของเธอ

“โรส มันคงยากสำหรับเธอที่จะรักเขามาถึงสองชีวิตเลยใช่ไหม?” โจเซฟินเข้าใจความเศร้าของโรสได้

ในดวงตาที่สวยงามของโรส ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ตอนนี้การแสดงออกไม่มีอะไรเลยนอกจากนิ่งเฉย

“การรักเขาเป็นสิ่งที่มีความสุขที่สุดที่ฉันเคยมีมาจริง ๆ แค่การรักใครสักคนต้องใช้พลังพิเศษบางอย่าง และความรักของฉันก็หมดลงทุกวันเหมือนนาฬิกาทราย”

“ฉันไม่สามารถรักเขาได้อีกแล้ว โจซี่ มันสูญเปล่าเกินไป และราคาที่ฉันต้องจ่ายก็หนักเกินกว่าจะรับไหว…” ใบหน้าของโรสดูว่างเปล่าและแย่ไปเลย

โจเซฟินมองโรสที่กำลังเจ็บปวดและบีบมือของเธออย่างทุกข์ใจ “แองเจลีน ถึงแม้ว่าพี่ชายของฉันจะคิดร้ายสำหรับความคิดของเธอ แต่ก็มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกเธอ พี่ชายของฉันอาจไม่ได้รัก โรส ลอยล์ แต่เขารัก แองเจลีน เซเวียร์ อย่างแน่นอน!”

การแสดงออกที่เจ็บปวดของโรสแข็งขึ้น

“พ่อแม่ของฉันมักจะไม่เห็นด้วย แต่พี่ชายของฉันหวาดระแวงเป็นพิเศษเกี่ยวกับแองเจลีน เขาไม่สนใจการต่อต้านของพ่อแม่ของเราและเตรียมงานแต่งงานโดยไม่ได้รับอนุญาต เขายังเชิญญาติและเพื่อน ๆ ของเราเข้าร่วมงานแต่งงานด้วย และเขาตัดสินใจไปไกลถึงขั้นเชิญสื่อ…”

โจเซฟินนึกถึงการแต่งงานลับ ๆ ที่สื่อเกือบเปิดเผยเมื่อเจ็ดปีก่อน ยังคงมีความหวาดกลัวอยู่

“ต่อมา คุณปู่ของฉันมาคุกเข่าต่อหน้าพี่ชายของฉันเพื่อข่มขู่เขาด้วยชีวิตของคุณปู่เอง ตอนนั้นเองที่พี่ชายของฉันยอมจำนนและเต็มใจที่จะเปลี่ยนเจ้าสาวผีเป็นเจ้าสาวอีกคนในระหว่างงานแต่งงานอย่างเป็นทางการ”

โรสประหลาดใจและกลายตัวทื่อกลายเป็นหินไปเลย

เจ็ดปีที่แล้ว แผนการที่เธอวางแผนไว้กับเจย์ยังคงชัดเจนอยู่ในใจของเธอ

“ฉันขอโทษจริง ๆ ท่านอาเรส เจ้าสาวของนายประสบอุบัติเหตุและเธออาจจะไม่สามารถทำหน้าที่เจ้าสาวของเธอได้ในวันนี้”