บทที่ 465

โรสจับแก้มและหน้าผากที่หยาบกร้านของเธอและเยาะเย้ยตัวเองอย่างขมขื่น “ถึงขนาดไม่มีแม้แต่จุดไหนที่สามารถแตะต้องได้เลยเหรอ?”

แพทย์หญิงผู้ใจดีปลอบโยนเธอ “ไม่ต้องกังวลค่ะ คุณสามารถทำศัลยกรรมหลังจากที่ใบหน้าของคุณหายดีแล้ว เมื่อถึงเวลานั้น ฉันจะเปลี่ยนคุณให้กลายเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกอย่างแน่นอน”

โรสรู้สึกซาบซึ้ง...

ทันใดนั้น บรรยากาศก็ตกอยู่ในความเงียบเป็นเวลานาน

“พี่แองเจลีน เธอได้ยินไหม? หมอบอกว่าเธอสามารถเปลี่ยนพี่เป็นสาวสวยที่สุดได้”

โรสพยักหน้าและกล่าวว่า "โจเซฟิน ฉันอาจจะได้รับพรจากโศกนาฏกรรมในครั้งนี้”

โจเซฟินพลันน้ำตาคลอ เธอรู้สึกถึงความยืดหยุ่นและการมองโลกในแง่ดีของโรส “เธอทำให้ฉันชื่นชมในตัวเธออย่างเต็มที่เสมอเลยนะ”

โรสอธิบายว่า “โจเซฟิน ในที่สุดฉันก็สามารถเป็นแองเจลีนได้อีกครั้ง”

โจเซฟินเงียบไป

เธอรู้สึกงงมากจริง ๆ หลังจากความโชคร้ายทั้งหมดที่โรสได้ผ่านพ้นไป เธอยังต้องการกลับไปสู่ตัวตนที่ทำให้เธอเจ็บปวดได้ยังไง?

กระนั้น โจเซฟินเลือกที่จะเคารพการตัดสินใจทั้งหมดของเธอ

หมอบอกโรสว่าอาจต้องใช้เวลาหนึ่งปีหรือสองปีในการรอการทำศัลยกรรมของเธอ

นั่นแสดงว่าโรสต้องอยู่กับหน้าตาที่น่าเกลียดอย่างนี้ไปอีกนาน

ขณะที่โจเซฟินกังวลว่าโรสอาจเป็นโรคกลัวการเข้าสังคม เธอจึงตัดสินใจเลือกสถานที่เงียบสงบเพื่อดำเนินชีวิตที่เหมือนสวรรค์

อย่างไรก็ตาม โรสเสนอคำแนะนำที่ต่างออกไป “ฉันต้องการกลับไปที่เมืองอิมพีเรียล”

โจเซฟินคิดว่าเธอได้ยินผิด “เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร พี่แองเจลีน? เธอต้องการกลับไปที่เมืองอิมพีเรียลเหรอ?”

โรสพยักหน้า

โจเซฟินประท้วงอย่างรุนแรง “ไม่ได้นะ เธอกลับไปไม่ได้ ในที่สุดเธอก็หนีจากพี่ชายฉันหลังจากความยากลำบากเหล่านั้น ถ้าเธอกลับไปและพี่ชายฉันรู้ว่าเธอกลับไป เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไปแน่ ๆ”