บทที่ 471

ขณะที่โรสกำลังจะออกจากระบบ เธอได้ยินเสียงเตือนว่ามีการโอนเงินในเกมเข้าบัญชีเกมของเธอ

เสียงดังขึ้นไม่หยุดเป็นระยะ ๆ ทำให้โจเซฟินถึงกับอึ้ง เธอเข้าไปดูเงินในเกมซึ่งมันเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณหลายเท่าเลย

“โอ้ นี่คงเป็นมหาเศรษฐีหนุ่มที่ไม่มีที่จะใช้เงินของเขาแล้วสินะ”

ถ้าพวกเขาจะคำนวณอัตราแลกเปลี่ยนเป็นดอลลาร์ มันก็เกือบ 10,000!

โรสส่งข้อความถึง จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดง ว่า ‘ขอบคุณที่ส่งความช่วยเหลือนี้มา หากนายต้องการความช่วยเหลือจากฉัน ฉันจะทำให้ดีที่สุดแม้ว่าจะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม’

‘ฉันไม่ต้องการให้เธอตาย แต่ฉันต้องการภรรยา เธอสามารถพิจารณาการแต่งงานกับฉันเพื่อเป็นการขอบคุณกับฉัน’

‘ฉันเกรงว่าเมื่อเห็นหน้าฉัน นายอาจจะกินข้าวไม่ลง’

‘ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ ฉันมีใบหน้าที่หล่อเหลาที่สามารถกระตุ้นความอยากอาหารได้เลยเชียวนะ เราสามารถเติมเต็มซึ่งกันและกันได้’

โรสตอบกลับด้วยความประหลาดใจว่า ‘ขอบคุณที่ไม่ดูหมิ่นฉัน! ฉันกำลังออกจากระบบแล้วนะ’

เจย์จ้องไปที่คอมพิวเตอร์ในขณะที่เขาครุ่นคิดอยู่ลึก ๆ

เมื่อเกรย์สันเข้ามา เขาเห็นหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเจย์แสดงฉากในเกมที่ต่อสู้ เขาถึงกับตกตะลึง

“ท่านประธาน ทำไมคุณถึงเล่นเกมแบบนี้?”

เขาคิดว่าท่านประธานกำลังค้นคว้าเกมบางเกมโดยมีแผนจะพัฒนาเกมระดับแนวหน้าใหม่ ถึงอย่างนั้น...

“ภรรยาของฉันสนุกกับมัน ฉันเลยเล่นตามเธอด้วย” เจย์พูดอย่างจริงจัง

เกรย์สันตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

เจย์หันไปมองเกรย์สันและสั่งว่า “ยังไงก็ตาม ถ้าคุณมีเวลา ช่วยเติมเงินในเกมให้ฉันเพิ่มด้วยนะ”

ในใจของเกรย์สันเต็มไปด้วยคำถาม ‘อันที่จริงแล้ว ท่านประธานไม่เคยแพ้เมื่อเขาเล่นเกมและไม่เคยที่จะต้องเติมเงินเลยด้วยซ้ำ’

“เงินนั่นเสียไปกับภรรยาของฉัน” เจย์อธิบาย

ตอนนี้เกรย์สันพลันเหงื่อออกมากด้วยความตกใจ

“เป็นอย่างนั้นเอง ท่านประธานจึงคิดวิธีที่ช่วยในการให้เงินแก่ภรรยาสำหรับการใช้จ่ายของเธอสินะครับ”