บทที่ 473

“โจเซฟิน อาเรส!” เจย์ตะโกนและไล่ตามน้องสาวของเขาไป

โจเซฟินไม่สามารถเอาชนะเขาได้ ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดและเผชิญหน้ากับเขา

“พี่ พี่ชาย!”

ถ้าพี่ชายของเธอรู้ว่าโรสตกลงไปจากหน้าต่างในตอนนั้นเพราะเธอต้องการปกป้องโจเซฟิน เขาอาจจะฆ่าเธอแม้ว่าเธอจะเป็นน้องสาวของเขาก็ตาม

ในท้ายที่สุด พี่ชายของเธอก็ชอบพี่สะใภ้ของเธอมากเกินไป

“เธอยังคิดว่าฉันเป็นพี่ชายของเธออยู่อีกงั้นเหรอ? ทำไมเธอถึงวิ่งหนีเมื่อเห็นฉันล่ะ?” เจย์รู้สึกว่าเขาควรจะพูดตรงไปตรงมาและซื่อสัตย์กับน้องสาวของเขา

เขาปล่อยให้โจเซฟินเข้าใจผิดต่อไปไม่ได้!

“ฉันขอโทษค่ะ พี่ มันเป็นความผิดของฉันที่ไม่ได้ปกป้องพี่สะใภ้!” โจเซฟินน้ำตาไหลพราก และการแสดงออกของเธอก็จริงใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เจย์รู้สึกราวกับว่ามีสารตะกั่วติดอยู่ในลำคอของเขา ‘ดูเหมือนว่าใบหน้าที่เสียโฉมของโรสจะเป็นความจริง’

เขายังคงยึดมั่นในความหวังเล็ก ๆ ที่เธอปลอมตัวเพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริงของเธอ เช่นเดียวกับที่เธอเคยทำเมื่อเธอพยายามซ่อนตัวจากเขาก่อนหน้านี้

“ฉันอยากเจอเธอ” เจย์บ่น

โจเซฟินส่ายหัวอย่างแรง...

“โจเซฟิน...” เจย์คำรามเหมือนสิงโต “ฉันมีสิทธิ์รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับภรรยาของฉันนะ”

“พี่คะ ให้เวลาพี่สะใภ้หน่อย ได้ไหม?” โจเซฟินขอร้องทั้งน้ำตา

“ตั้งแต่ใบหน้าของเธอเสียโฉม เธอไม่ได้อยากพูดถึงเรื่องนี้เลย แต่ฉันบอกได้เลยว่าเธออารมณ์เสียมากเกี่ยวกับเรื่องนี้”

“มันถึงจุดที่เธอปรารถนาจะซ่อนตัวเพียงแค่อยู่ในบ้านตลอดเวลา เธอไม่เต็มใจที่จะออกไปพบใครก็ตามในตอนนี้

“คนสุดท้ายที่เธอต้องการเผชิญหน้าในตอนนี้คือนาย”

ดวงตาของเจย์พลันแดงเลือด

ยิ่งเธออ่อนแอ เขาก็ยิ่งอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเธอ

เจย์หยิบขวดของเหลวเล็ก ๆ แล้วส่งให้โจเซฟิน “ใส่สิ่งนี้ลงในเครื่องดื่มของเธอแล้วบอกฉันเมื่อเธอหลับ”

โจเซฟินลังเลที่จะรับมัน...

“โจเซฟิน อาเรส!” เจย์ตะคอก