บทที่ 492

มันเป็นความเจ็บปวดที่ทำให้หายใจยากลำบาก!

เมื่อออกจากห้องจิตวิทยา โรสลากร่างที่ไร้ชีวิตชีวาของเธอกลับไปที่หอพัก

โจเซฟินมองไปที่โรส “เป็นอะไรไป พี่แองเจลีน?”

โรสนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงและพึมพำ "ห้ามบอกพี่ชายของเธอเกี่ยวกับใบหน้าของฉันนะ โจซี่"

กล้วยในปากของโจเซฟินตกลงบนพื้นขณะที่รู้สึกว่าความผิดไล่ทันเธอแล้ว

เธอบอกพี่ชายของเธอ เรื่องรูปลักษณ์ที่เสียโฉมของแองเจลีนเมื่อนานมาแล้ว

ไม่เพียงแต่พี่ชายของเธอยังเห็นเท่านั้นแต่เขายังสัมผัสใบหน้านั้นด้วย

โจเซฟินถามอย่างฉุนเฉียวว่า “ทำไมล่ะ พี่แองเจลีน?”

“เขาคงรับไม่ได้” หยดน้ำตาร่วงหล่นจากดวงตาของโรส

โจเซฟินนั่งบนเก้าอี้อย่างเหนื่อยอ่อน…

ในขณะนั้น เธออาจเข้าใจว่าทำไมพี่ชายที่ไม่มีใครแตะต้องได้ของเธอถึงได้หลั่งน้ำตาเพื่อหล่อนมากมาย หลังจากได้มองหน้าพี่สะใภ้

หัวใจของเขาจะต้องเจ็บปวดเพราะเธอ!

โจเซฟินเปิดแล็ปท็อปและลงชื่อเข้าใช้ในเกม

หากความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของแองเจลีนคือ พี่ชายของเธอ เธอจะแก้ไขปัญหาที่ต้นตอ

ถึงเวลาแล้วที่จะขุดหาผู้กระทำผิด ที่อยู่เบื้องหลังน้ำตาของแองเจลีน

เธอส่งข้อความถึง จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดง ว่า 'ออนไลน์หน่อยค่ะ'

จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดง ปรากฏขึ้นในเวลาไม่ถึงวินาทีต่อมา

เซย์นี่ กรีนพิมพ์ในช่องแชทว่า "ผู้หญิงของนายกำลังร้องไห้ ทำอะไรสักอย่างสิ'

จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดง ตอบว่า 'บอกให้เธอออนไลน์สิ'

โจเซฟินดึงโรสออกจากเตียง “พี่แองเจลีน จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดง บอกว่าเขากำลังรอพี่อยู่”

เธอวางโรสไว้หน้าแล็ปท็อป “คุยกับเขาสิ พี่แองเจลีน เธอจะรู้สึกดีขึ้นฉันสัญญาเลย”

โรสส่งอีโมจิร้องไห้ไปให้จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดงเป็นแถวยาว

จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดง พิมพ์ว่า 'เกิดอะไรขึ้น?'

โรสตอบว่า 'วันนี้เจ้านายรังแกฉัน!'

จักรวรรดิไร้อาทิตย์อัสดงตะลึง