บทที่ 494

เสน่ห์ที่น่าสนใจของเจย์ได้ดับลงไป

“ทุกคน ฉันต้องการโยนดอกไม้เหล่านี้ทิ้งให้หมด” น้ำเสียงของเจย์ช่างน่าขนลุก

ทันใดนั้น เมื่อได้ยินเสียงของเจย์ โรสก็พลันตกใจ

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาสองสามคนในชุดดำ สวมแว่นกันแดดได้หลั่งไหลเข้ามาในห้องและกวาดเอาดอกกุหลาบออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่เหลือสักดอก

โรสยืนนิ่งไม่ขยับ น้ำตาร่วงหล่นจากดวงตาด้วยความรู้สึกผิดของเธอ

เจย์มองเธออย่างขุ่นเคือง “คุณไม่รู้เหรอว่า ผู้ป่วยบางรายอาจแพ้ดอกไม้ได้?”

โรสเปิดปากของเธอ แต่ยังคงนิ่งเงียบ

ทำไมเขาถึงตำหนิเธอ? เขาทราบดีว่าปู่ของเธอไม่แพ้

"ค่ะท่าน ฉันเข้าใจแล้ว มันจะไม่เกิดขึ้นอีกค่ะ” โรสพูดพลางคร่ำครวญ

เมื่อเห็นว่าเขาทำให้เธอน้ำตาไหลอีกครั้ง เจย์ รู้สึกได้ถึงเปลวเพลิงแห่งความหงุดหงิด ที่ไหม้อยู่ในอกของเขา

“ใครส่งดอกไม้มาให้?” เขาถามอย่างเย็นชา

“เพื่อนค่ะ” โรสตอบ

"แฟนเหรอ?"

โรสไม่พยักหน้าหรือส่ายหัว

จริง ๆ แล้วเป็นผู้หญิง โจซี่ก้าวข้ามปัญหาในการแต่งตัวข้ามเพศ เพื่อรับบทเป็นผู้พิทักษ์ของเธอ

ห้ามพูดถึง นี่ไม่ใช่เวลาที่จะเปิดเผยตัวตนของโจซี่

เจย์ใช้ความเงียบของเธอ เป็นคำตอบว่าใช่

โกรธแต่ไม่มีวิธีระบายความโกรธ เขาหันไปบอกผู้คุ้มกันที่อยู่ข้าง ๆ เขาว่า “ฉันต้องการสูบบุหรี่”

ในการตอบสนอง ผู้คุ้มกันก็ยื่นบุหรี่ให้เขาอย่างสุภาพและจุดไฟแช็ค

เจย์สูบเข้าไปช้า ๆ ก่อนจะพ่นควันออกมาเป็นวงกลม

โรสจ้องเขม็งไปที่ชายตรงหน้าเธอ 'เขาไม่ได้บอกว่าเขาเลิกสูบบุหรี่แล้วหรอกเหรอ?'

คนโกหก

“ห้ามสูบบุหรี่ในห้องพยาบาลค่ะ ท่านประธาน” โรสเอื้อมมือชี้ไปที่ป้าย "ห้ามสูบบุหรี่" ที่ประตู