บทที่ 517

นอกห้องพยาบาล

โรสเอียงคอพิงผนัง

ดวงตาที่เฉียบคมของตระกูลอาเรสเหลือบมองไปที่ใบหน้าของเธอ ประหนึ่งว่าพวกเขาจะไม่พอใจ หากไม่สามารถดึงข้อมูลโดยละเอียดจากเธอได้

“เจย์ ผู้ดูแลคนนี้เป็นใครกันแน่? ทำไมนายถึงดูแลเธอเป็นพิเศษ?” แม่ของเจย์ไม่สามารถควบคุมความอยากรู้อยากเห็นที่หลั่งไหลออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจเธอได้และเอ่ยถามขึ้นมา

เจย์มองโรสด้วยรอยยิ้มเงียบ ๆ ด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยความรัก

“ฉันพูดได้ไหม?” เจย์ขออนุญาตโรส

โรสจำได้ว่า เซร่า เคยบอกว่าอยากแต่งงานกับ เจย์ ต่อหน้าคุณปู่ เรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

“ท่านอาเรส ฉันขอเวลาเป็นการส่วนตัวกับคุณสักครู่ได้ไหมคะ?” โรสดึงมือของเจย์ และเดินไปอีกด้านหนึ่งของทางเดิน

"เกิดอะไรขึ้น?" เจย์ยืนอยู่ตรงขอบบันไดและถามอย่างไม่แน่ใจ

โรสจ้องมาที่เขาอย่างโกรธจัดและพูดว่า “เซร่า บอกว่าหล่อนต้องการแต่งงานกับนาย นายต้องอธิบายเรื่องนี้ให้ฉันฟัง”

เมื่อเห็นแก้มที่ป่องของเธอ เขาคิดว่ามันดูเหมือนถุงลมนิรภัยสองใบ ช่างน่ารักจนเขาหยิกแก้มเธอทันที

“โรส การมีคู่ครองทีเดียวสองคน มันผิดกฎหมายนะ”

“แล้วทำไมหล่อนถึงพูดแบบนั้นล่ะ?”

สีหน้าของเจย์ชะงัก “เธอคงไม่รู้ว่าฉันแต่งงานแล้วล่ะมั้ง”

เธอมองดูชายผู้สูงศักดิ์และพูดอย่างหึงหวง “ฉันรู้ว่านายหล่อมาก จนทำให้ผู้หญิงคนอื่นวิ่งตามได้ ผู้ชายในตระกูลอาเรสล้วนมีนิสัยเจ้าชู้ทั้งนั้น เป็นไปไม่ได้ที่ผู้หญิงธรรมดาอย่างฉันจะกุมหัวใจนายไว้ได้ตลอดไป ฉันแค่หวังว่า เมื่อหัวใจของนายเฉไฉไปจากฉัน ช่วยบอกฉันตามตรง ให้ฉันเดินจากไปอย่างมีศักดิ์ศรีด้วยเถอะ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เขาก็โกรธและตะเบ็งเสียงออกมาทันที “เซร่ามีอะไรดี มันคุ้มเหรอ กับการที่จะต้องเสียเธอไปน่ะฮะ? เธอไม่เชื่อใจฉันเลยหรือไง?”

โรสตกใจมากกับอาการบ้าบิ่นของเขา ที่เธอเงียบไปก็เพราะกลัว

ทันใดนั้น ก้อนน้ำตาหยดโตก็ไหลลงมา

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่ไว้ใจนายนะ ฉันแค่ไม่มั่นใจในตัวเอง” เธอสะอื้นไห้

เจย์ตกใจเล็กน้อยที่ โรส ลอยล์ซึ่งครั้งหนึ่งเคยมาดมั่นและสดใส แต่สุดท้ายก็แพ้ใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นนั้น