บทที่ 516

เจกำลังจ้องมองไปที่โรสด้วยความว่างเปล่า จู่ ๆ เธอกลายเป็นคนอ่อนน้อมและสุภาพเรียบร้อยในทันใด การเรียกว่า 'ที่รัก' นี้ ได้รีดความรู้สึกอึดอัดทั้งหมดในหัวใจของเขาออกมาและทำให้เขาว่านอนสอนง่าย

“อารองยังป่วยอยู่ ให้เขาพักผ่อนเถอะนะคะ” รอยยิ้มอันนุ่มนวลผุดขึ้นจากดวงตาที่เคลือบสีเข้มของโรสซึ่งแต่งแต้มด้วยมารยา

เธอไม่ได้มองเขาด้วยความไร้เดียงสาและความชื่นชมมาหลายปีแล้ว

ชั่วขณะหนึ่ง เจย์รู้สึกเหมือนกับว่า เขาได้กลับไปเมื่อหลายปีก่อน เมื่อเขากับแองเจลีนใช้เวลาร่วมกันอย่างสงบสุข

ก่อนหน้านั้นยังไม่มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น

หัวใจที่หุ้มไปด้วยเหล็กของเจย์เริ่มอ่อนลงและเมื่อเขาพูดอีกครั้ง ความก้าวร้าวในเสียงของเขาก็อันตรธานหายไปในอากาศ

“เจมส์ เพราะเห็นแก่ภรรยาของผมหรอกนะ ดังนั้นผมจะไม่ปะทะคารมกับคุณอีกต่อไป”

ท่านปู่อาเรสและเจมส์ถึงกับงงงัน

พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่า ปัญหาที่พวกเขาคิดหนักจะได้รับการแก้ไขโดยโรสเพียงแค่เรียกคำว่า 'ที่รัก'

เจมส์พลันหลับตาลงโดยไม่พูดอะไรและไม่สนใจที่จะมองเจย์อีก

เมื่อความขัดแย้งของอาและหลานชายได้คลี่คลายลงแล้ว เจย์ ได้แสดงความกังวลเล็กน้อยต่ออาของเขา "ทำไมอาถึงกระโดดลงจากตึกล่ะ?

เจมส์เงียบพลางพูดไม่ออก

ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา พูดง่าย ๆ คือ เขาได้รับผลกระทบจากโรคจิตเภทซึ่งถูกเขียนขึ้นมาด้วยน้ำตาที่ร้อนระอุและความขมขื่น

เจย์ต้องการทำเรื่องแย่ให้มันแย่เข้าไปอีก เจย์พูดอย่างตั้งใจว่า “ผมได้ยินมาว่า อารองซื้ออพาร์ตเมนต์ข้างนอกด้วยเงินหลายหมื่นล้านที่ผมให้อา แล้วยังพาผู้หญิงและเด็กทั้งหมดเข้ามาในอพาร์ตเมนต์ด้วย”

สีหน้าอันทุกข์ทรมาน ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจมส์

นั่นเป็นการตัดสินใจที่แย่ที่สุดของเขา