บทที่ 553

“หลบไปซะ” เจย์ตะคอก

ชายคนนั้นใช้มือกำเป็นกำปั้นพุ่งไปข้างหน้า สายตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะปกป้องสิ่งที่เป็นของเขา

“อย่าทำร้ายเขา” แม่ของเจย์อ้อนวอนอย่างเจ็บปวด

เจย์กล่าวว่า “ฉันกำลังพาเธอออกไปและจะไม่มีใครหยุดฉันได้” น้ำเสียงของเขาเผยให้เห็นออร่าที่โหดเหี้ยมและความตาย

ในที่สุดเทมเพสก็กำจัดกลุ่มคนหลังค่อมและมายืนอยู่ตรงหน้าเจย์

“ท่านประธานออกไปก่อนเลยครับ เดี๋ยวทางนี้ผมจะจัดการชำระล้างเอง” เทมเพสกล่าว

“ตกลง” เจย์อุ้มแม่ของเขาไปที่ทางออกของถ้ำ

หญิงคนนั้นร้องตะโกนออกมาด้วยความสิ้นหวัง “ลูก อย่าทำร้ายเขาเลย”

หลังของเจย์แข็งทื่อทันที

แม่ของเขาต้องการปกป้องชายคนนั้นจากส่วนลึกของหัวใจของเธอ บางทีอาจเป็นเพราะเธอมีความรู้สึกลึกอันซึ้งต่อผู้ชายคนนั้นและสิ่งนี้ทำให้เจย์รู้สึกรังเกียจตัวเอง

การเกิดมาของเขาอาจไม่ได้เกิดมาจากความรักเพราะผู้ชายที่แม่รักคือผู้ชายคนนี้ที่อยู่เคียงข้างเธอมาหลายปี

“เทมเพส เราไปกันเถอะ” เจย์ตะโกนเรียก

เมื่อเป็นอย่างนั้น เทมเพสรีบวิ่งไปหาเจย์และช่วยพาพวกเขาไปยังที่ปลอดภัย

“อ๊ากก!”

ชายที่อยู่ข้างหลังพวกเขาส่งเสียงทรมานเหมือนถูกบีบคั้นวิญญาณออกมา

“จอร์แดน จอร์แดน...” หญิงสาวร้องเรียกออกมาด้วยความรัก