บทที่ 554

แจ็คพยักหน้าราวกับว่าเห็นด้วยกับสิ่งที่เจย์กำลังจะทำ

แจ็คปล่อยเขาไปและได้เผชิญหน้ากับจอร์แดนที่ไล่ตามเจย์มาจนถึงสุดทางนี้

เมื่อชายทั้งสองได้มาพบกัน สายตาของทั้งคู่ก็สงบนิ่งและการแสดงออกของพวกเขาก็นิ่งไปเช่นกัน

“พี่ชาย” แจ็คเรียกเขาด้วยความเคารพ

“อย่าเรียกฉันว่าพี่ชายของนาย ฉันพบแล้วว่านายเป็นคนในตระกูลอาเรสที่สกปรกที่สุด” ชายคนนั้นเย้ยหยันหลังจากพูด

แจ็คหัวเราะคิกคัก “สิ่งที่นายเป็นอยู่ในวันนี้ เป็นเพียงเพราะสิ่งที่นายและแม่ของนายทำ นายไม่สามารถโทษใครได้เลย”

“แม่กับฉันแค่ไม่อยากสมรู้ร่วมคิดกับคนทุจริตก็เท่านั้น” จอร์แดนกล่าว

“นายควรเรียนรู้ที่จะยอมรับความจริง” สายตาของแจ็คที่เต็มไปด้วยการดู“ พี่ชาย ในตอนนั้น นายยังดูเป็นคนอ่อนเยาว์และมีพลังมาก แต่ตอนนี้นายเหลือแต่รูปลักษณ์ที่น่าเกลียดเหลือเกิน”

“สิ่งที่นายพูดถึงมันก็แค่เปลือกนอกเท่านั้น คนอย่างนายก็แค่ดูสง่างามและมีเกียรติ มีแต่เพียงตัวนายเองเท่านั้นที่รู้ว่าภายในของนายมันเน่าเฟะแค่ไหน”

เจย์หันกลับมามองทั้งสองคนด้วยสายตาครุ่นคิด

แจ็คและจอร์แดนเหมือนจะสังเกตได้ว่าเจย์กำลังมองดูพวกเขาอยู่ ทั้งสองต่างปิดปากเงียบพร้อมกันโดยไม่พูดอะไรอีก

จากนั้นเจย์ก็เดินแบกแม่ของเขาไปที่ห้อนอนใหญ่ของหอท่าเรือหอมหวน

แล้วเขาก็บอกเธออย่างอ่อนโยนว่า “จากนี้ไปคุณสามารถอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบสุขแล้วนะ ผมจะหาคนมาดูแลคุณเป็นอย่างดี ผมมักจะยุ่งกับงานอยู่บ้าง แต่ผมจะมาเยี่ยมคุณเมื่อผมมีเวลา”

ผู้หญิงคนนั้นร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งดีใจ “ตกลง”

เมื่อเจย์เดินลงมาที่ชั้นล่างของบ้าน จอร์แดนดูมีลักษณะเหมือนผีที่มาเพื่อแก้แค้น เมื่อเขาเข้าใกล้เจย์ เขาพูดว่า “คืนโคลอี้มาให้ฉันซะ”

เมื่อเจย์เดินไปนั่งบนโซฟา เขาก็เดินเข้าไปยืนตรงหน้าเจย์และย้ำคำพูดเดิมของตัวเองเหมือนเครื่องเล่นเทป “คืนโคลอี้มาให้ฉันซะ”