บทที่ 555

เจย์รู้สึกสับสนอยู่ในใจ

เขารู้สึกถึงความอบอุ่นและความสบายใจที่แม่และจอร์แดนมีความรักซึ่งกันและกันอย่างมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง

มันทำให้เขานึกถึงแองเจลีนและตัวเขาเอง ในช่วงชีวิตนี้เขาพร้อมที่จะรักเธอตลอดไปและตั้งใจที่จะใช้ชีวิตร่วมกับเธอไปทั้งชีวิต

เขามีความรักที่มั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงและตลอดไปสำหรับแองเจลีนเช่นเดียวกับที่จอร์แดนมีต่อโคลอี้

ในขณะนั้น เขาคิดว่านั่นจะเป็นความจริงที่ว่า บางทีเขาอาจเป็นลูกที่มาจากความรักของจอร์แดนและโคลอี้หรือเปล่า?

เขาลุกขึ้นและค่อย ๆ เดินไปที่บันได

จอร์แดนที่ยังคงกอดผู้หญิงที่เขารักต่อไปในขณะที่เขากำลังจ้องมองเจย์อย่างไม่เต็มใจ เขาตะโกนใส่เจย์ “เจย์ อาเรส นายมันใจร้ายเหมือนเขา”

เจย์เมินเฉยต่อจอร์แดนและก้มหน้าลงในขณะที่เขาถามแม่อย่างอ่อนโยนว่า “บอกผมหน่อยสิ คุณรักผู้ชายคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าผมไหม?”

ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้า บางทีสิ่งนี้อาจบีบคั้นหัวใจของเธอ น้ำตาของเธอจึงเริ่มไหลออกมา

“เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันรักในชีวิต ลูกแม่ ได้โปรดอย่าทำให้เรื่องมันยากสำหรับเขามากไปกว่านี้เลย”

เจย์แสดงความเจ็บปวดขณะที่เขาพยายามระงับมันไว้ในใจ “งั้นบอกมาผมสิ ว่าใครเป็นพ่อของผมกันแน่?”

คำถามนั้นทำให้ผู้หญิงคนนั้นรู้สึกโกรธมาก การแสดงออกของเธอกลายเป็นความดุร้ายในขณะที่ความเกลียดชังในสายตาของเธอขยายออกไปราวกับฟองน้ำเลย

จอร์แดนโอบผู้หญิงคนนั้นไว้ในอ้อมแขนของเขาแน่นแล้วตะโกนใส่เจย์ว่า “อย่าใจร้ายนักเลย ได้โปรด! ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อรักษาบาดแผลของเธอ แต่นายกำลังฉีกมันออกมาอีกครั้งและกำลังจะส่งเธอเข้าไปในส่วนลึกของนรกอีกครั้ง นายจะทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร?”

เจย์พึมพำ “ผมขอโทษ”

จู่ ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็คว้าแขนของเจย์ แต่ด้วยแรงและเล็บที่แหลมคมของเธอ เธอข่วนแขนของเจย์จนเลือดไหลออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

“พ่อของนายคือคุณปู่ เขาเป็นหมาป่าในคราบชุดแกะเหมือนคนที่แสร้งทำเป็นคนดีทั้ง ๆ ที่มีจิตใจชั่วร้าย เขาข่มขืนฉันในคืนงานแต่งงานของฉัน เขาเป็นปีศาจร้าย! เขาทำลายจอร์แดนและอนาคตที่สวยงามของฉัน”

ผู้หญิงคนนั้นพล่ามออกมาด้วยความบาปของผู้กระทำความผิด

เจย์หลบตาลงเพื่อปกปิดความตระหนกและความสูญเสียที่เขารู้สึก