บทที่ 576

หลังจากนั้นไม่นาน สตอร์มและเกรย์สันก็เริ่มฉุกคิดว่าเด็กชายทั้งสองไม่ต้องการเรียนหนังสือ

“นายสองคนไม่ชอบวิชาการเหรอ?” เกรย์สันรู้สึกว่าสถานการณ์กำลังคลี่คลายลงเล็กน้อย

เจนสันเป็นเด็กเงียบ ๆ ชอบอยู่เฉย ๆ มากกว่าขยับตัวไปมา เขาจะเลื่อนมาเป็นเรียนศิลปะการต่อสู้ได้ยังไง?

ตามที่คาดไว้ ร็อบบี้น้อยกระดิกนิ้วไปมาใส่พวกเขา “นั่นไม่จริงครับ เราไม่ต้องการที่จะเป็นคนธรรมดาที่มีพลังมากกว่าสมอง แต่เราแค่อยากมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้ที่เก่งในรอบด้านและได้รับการพัฒนามาอย่างดี”

การแสดงออกของสตอร์มและเกรย์สันมืดลง

สตอร์มกลืนน้ำลาย แล้วพูดว่า “ปีศาจน้อยสองคนต้องการพูดภาษาอังกฤษงั้นเหรอ? พวกนายพยายามจะพูดถึงอะไร?”

เซ็ตตี้น้อยยิ้มอย่างสนุกสนาน “คุณไม่สามารถตำหนิคนอื่นที่เรียกคุณว่าโง่ได้จริง ๆ คำพูดของพี่ใหญ่ตรงไปตรงมา ดังนั้นคุณจะยังไม่เข้าใจสิ่งที่พวกเขาพยายามจะพูดอยู่อีกงั้นเหรอ? เฮ้อ”

สตอร์มถึงกับพูดไม่ออก “...”

สตอร์มมองไปที่เกรย์สัน “แล้วนายเข้าใจไหม?”

เกรย์สันส่ายหัวพร้อมกับยักไหล่

เจนสันโพล่งออกมาว่า “เราต้องการเปลี่ยนครู”

เกรย์สันตอบว่า “ผมจะบอกให้ว่า ไม่มีทางเกิดขึ้นได้ สตอร์มคนนี้จบการศึกษาระดับท็อปของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เขามีความสามารถที่จะสอนพวกคุณได้มากมาย นอกเสียจากว่า พวกคุณจะสามารถหาครูที่ดีกว่าเขาได้”

ร็อบบี้น้อยรู้สึกกระปรี้กระเปร่าและตื่นเต้น “นั่นเป็นคำพูดของคุณ ไม่ใช่ของผม ตราบใดที่เราพบครูที่ดีกว่าสตอร์ม คุณจะต้องขอให้พวกเขาเป็นครูของเรา อย่ากลับคำพูดล่ะ”

เกรย์สันและสตอร์มมั่นใจ “ตามนั้น”

ร็อบบี้เริ่มถามคำถามยาก ๆ กับสตอร์ม “ผมมีคำถามสำหรับสตอร์ม ถ้าคุณตอบถูก ผมจะนับเป็นชัยชนะของคุณ”

“ถามมา”