บทที่ 596

เจมส์จ้องไปที่ลูกชายของเขา

เมื่อการสนทนาในครอบครัวของภรรยาของเขาจบลง เจย์ก็เปิดปากพูดขึ้นว่า “มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าขาของผมใช้งานได้หรือไม่ได้หรอกนะ ผมไม่เคยพึ่งขาของผมเพื่อรังแกคนอื่นก็แล้วกัน แต่ผมขึ้นอยู่กับสิ่งนี้ตรงนี้”

เขาชี้ไปที่หน้าผากของเขาอย่างสง่างาม

จีนส์พูดกับเจย์อย่างยกย่องว่า “แน่นอน พี่ใหญ่ ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าไม่มีสิ่งใดในโลกที่สามารถฉุดรั้งคุณไว้ได้”

เจย์พลันยิ้มออกมา

สายตาของแจ็คยิ้มอย่างเยาะเย้ย “เจย์ ในเมื่อขาของนายไร้ประโยชน์ในตอนนี้ ฉันจะส่งคนมาเพิ่มอีกสองสามคนเพื่อปกป้องนายจากนี้ไป นายเป็นถึงนายท่านผู้มีชื่อเสียงของเมืองอิมพีเรียล มีคนมากมายที่ต้องการใช้ชีวิตแบบนาย!”

คำพูดเหล่านี้ดูเหมือนแสดงความห่วงใย แต่จริง ๆ แล้วเป็นคำที่จงใจพยายามตอกหน้าความเชื่อมั่นของเจย์ในการใช้ชีวิต

ด้วยรอยยิ้มที่ดูแสยะยิ้ม เจย์ขมวดคิ้วมองไปที่แจ็ค ดูเหมือนจะมีความอบอุ่นแสดงออกในสายตาของพ่อและลูก แต่ก็มีคลื่นแห่งความมืดพลุ่งพล่านอยู่

จู่ ๆ แองเจลีนก็เข้าไปเตะกระถางดอกไม้ตรงห้องโถงทางเดิน กระถางดอกไม้ลอยขึ้นไปแล้วกระแทกโคมไฟระย้าเหนือหัวของแจ็ค

โคมไฟระย้าตกลงมาโดนตรงไหล่ของแจ็ค ชิ้นส่วนของมันร่วงหล่นโดนตัวเขา

แองเจลีนกล่าวว่า “ถ้าใครก็ตามที่ไม่กลัวความตายและกล้าที่จะทำร้ายท่านอาเรสล่ะก็ ฉันจะเปลี่ยนพวกเขาให้ห้อยแทนที่โคมไฟระย้าและมอบความตายอันน่าสยดสยองให้พวกเขา”

แจ็คตกใจมากกับเหตุการณ์กะทันหันนี้จนหน้าซีด เห็นได้ชัดว่าเขากลัว

จีนส์ก็อึ้งไปเลย เขาปรบมือและพูดชมทันที “ว้าว สาวสวยคนนี้สุดยอดจริง ๆ ”

แองเจลีนพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “โอ้ นี่สุดยอดอย่างนั้นเหรอ? ช่างเป็นอะไรที่ตลก”

เธอเคยเอาชนะผู้เชี่ยวชาญด้านเทควันโดที่ดีที่สุดแปดคนของโรงยิมเทควันโดที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองเอชมาแล้ว

ดวงตาของเจย์เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาประหลาดใจมากกับทักษะศิลปะการต่อสู้ของแองเจลีน

เธอเคยทำตัวเองให้สวยงามเพื่อให้คู่ควรกับเขา