บทที่ 603

ร็อบบี้น้อยและเซ็ตตี้น้อยใช้เวลาและความพยายามอย่างมากในการหาสิ่งที่ยากให้แองเจลีน พวกเขาได้รวบรวมคำถามที่ยากที่สุดสิบข้อที่จะถามแองเจลีน

เมื่อเซ็ตตี้น้อยยื่นหนังสือคำถามให้แองเจลีน เธอยังเตือนหล่อนอย่างจริงจังและพูดว่า “คุณน้าอะไรก็ได้คะ หนูหวังว่าคุณจะสามารถตอบคำถามทั้งสิบข้อนี้ได้ด้วยตัวเอง คุณห้ามถามคุณพ่อของหนูเด็ดขาด”

แองเจลีนหยิบหนังสือเล่มเล็กมาดู และเอ่อ คำถามสิบข้อเกี่ยวกับฟิสิกส์ เคมี คณิตศาสตร์ ชีววิทยา ดนตรีและกีฬา สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือมีคำถามเกี่ยวกับทักษะการออกเดทด้วย

แองเจลีนตบหน้าอกของเธอเองและพูดว่า “อย่ากังวลไปเลย คำถามเหล่านี้ง่ายสำหรับฉัน สำหรับพ่อของเธอแล้วล่ะก็ ในเรื่องอีคิวของเขานั่นต่ำมาก บางทีเขาอาจต้องถามคำถามข้อสุดท้ายกับฉันด้วยซ้ำ”

เซ็ตตี้น้อยกลอกตาไปมามองไปที่เธอโดยไม่พูดอะไรมากนัก “คนหลงตัวเอง”

“นี่เรียกว่าความมั่นใจต่างหาก!” แองเจลีนแก้ไข

เซ็ตตี้น้อยโต้เถียงด้วยเหตุผลว่า “คุณพ่อของหนูดีที่สุด การเปรียบเทียบคุณกับคุณพ่อของหนูก็เหมือนการเปรียบเทียบกบกับหงส์ขาว”

แองเจลีนยิ้ม “ฉันคือหงส์ขาว ส่วนพ่อของเธอคือกบ ใช่ไหม?”

เซ็ตตี้น้อยไม่ต้องการคุยกับเธออีกต่อไป “คุณไม่รู้ตัวเองเลยสักนิด หนูไม่อยากคุยกับคุณแล้ว ให้คำตอบฉันหนูภายใน 10 โมงเช้าของวันพรุ่งนี้ หากคุณไม่สามารถทำโจทย์พวกนี้ให้เสร็จได้ ฉันหวังว่าคุณจะจากไปอย่างเงียบ ๆ”

เซ็ตตี้น้อยวิ่งออกไปหลังจากพูดจบ

แองเจลีนหยิบหนังสือคำถามและเดินเข้าไปในห้องนอนของเธอ

เพื่อที่จะช่วยอำนวยความสะดวกในการดูแลเจย์ ห้องนอนที่เธอพักอยู่ได้เชื่อมต่อกับห้องนอนใหญ่ของเจย์ ซึ่งเปรียบได้ว่ามันคือห้องด้านข้างของห้องนอนใหญ่นั่นเอง

เจย์เห็นเธอนั่งอยู่ภายใต้โคมไฟตั้งโต๊ะ ทำการบ้านอย่างหนักเพื่อแก้โจทย์ของเซ็ตตี้น้อย

ไม่นานหลังจากนั้น แองเจลีนก็พบกับอุปสรรค เธอขมวดคิ้ว ปลายปากกาจิ้มกระดาษซ้ำ ๆ

เจย์เข็นรถเข็นเข้ามาและหยุดอยู่ข้าง ๆ แองเจลีน เขาจ้องมองไปที่คำถาม 10 ข้อบนกระดาษและเขาก็ตกตะลึง

คำถามเก้าข้อแรกคือคำถามของเขาที่ใช้เพื่อทดสอบสตอร์มมาก่อน มันเห็นได้อย่างชัดเจน

สตอร์ม นักเรียนที่น่าเกรงขามและมีผลการเรียนสูงที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลก ในตอนนั้นเขาตอบคำถามถูกต้องเพียงหกข้อและสอบไม่ผ่านด้วย

เท่าที่เขารู้เกี่ยวกับเธอ แองเจลีนสามารถตอบคำถามได้ไม่เกินห้าคำถามเท่านั้น