บทที่ 612

แองเจลีนพูดด้วยความคับข้องใจว่า “ท่านอาเรส เมื่อกี้คุณให้ฉันดูแลต้นกล้วยไม้ของคุณอยู่ แต่คุณกลับออกไปเข็นรถเล่นแทน ฉันไม่สามารถแยกร่างตัวเองได้ในเวลาเดียวกันนะคะ ครั้งต่อไปฉันหวังว่าคุณจะไม่ละสายตาจากฉันได้อีกแล้ว”

เมื่อเห็นเธอกล่าวหาพี่ชาย โจเซฟินรู้สึกประหลาดใจและโกรธจัด “เธอ ผู้ดูแลตัวน้อย กล้าดียังไงมากล่าวหาว่าท่านอาเรสทำผิดแบบนี้? ฉันคิดว่าเธอคงไม่อยากทำงานที่นี่แล้ว ใช่ไหม?”

แองเจลีนมองดูโจเซฟินก้าวร้าว เธอไม่ต้องการเป็นศัตรูกับน้องสาวที่ดีที่สุดของเธอในอดีตที่ผ่านมา ดังนั้นเธอจึงเพียงแค่หุบปาก

โจเซฟินพูดเสียงสั่น “ผู้ดูแลตัวน้อย เมื่อเห็นว่านี่เป็นความผิดครั้งแรกของเธอในวันนี้ ฉันจะยกโทษให้ หากเธอหละหลวมอีกครั้ง ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่”

แองเจลีนก้มหน้าลงและเรียนรู้เรื่องนี้อย่างเงียบ ๆ

“พี่ชาย ทัศนคติของผู้ดูแลของนายช่างหยิ่งผยองจริง ๆ ทำไมนายถึงเลือกเธอเป็นผู้ดูแลส่วนตัวของนายด้วย?” โจเซฟินไม่พอใจอย่างมากกับการละเลยหน้าที่ของแองเจลีน

แองเจลีนยังดูสงสัยเกี่ยวกับคำถามนี้มาก ดังนั้นเธอจึงมองไปที่เจย์

เจย์พูดอย่างเฉยเมยว่า “เธอเป็นพนักงานของฉัน การทำร้ายแขกคนอื่นที่เข้ามาจะทำให้แกรนด์ เอเซียดูไม่จริงใจ”

ความหมายของคำพูดของเขาก็คือ เนื่องจากเธอเป็นพนักงานของเขาเอง จึงเหมาะสมกว่าที่จะเก็บเรื่องอันตรายไว้ใกล้ตัวเขาเอง

แองเจลีน “...”

“พี่ชาย ทำไมนายถึงทำร้ายตัวเองมากขนาดนี้? ในเมื่อนายคิดว่าเธอไร้ความสามารถ ฉันจะตัดสินใจให้เองและฉันจะไล่เธอออก”

ขาของแองเจลีนสั่นและเธอเกือบจะคุกเข่าลงกับพื้นในทันที

ทำไมทุกคนในอสังหาริมทรัพย์ทัวร์มาลีนถึงต้องการอยากไล่เธอออกไปด้วย?

เธอไม่เข้ากับสิ่งแวดล้อมที่นี่จริง ๆ เหรอ?

พุ่งเข้ามาสิ! ดูเหมือนว่าเธอจะต้องท่องพระคัมภีร์บ้างแล้วเพื่อเปลี่ยนสนามพลังแม่เหล็กในร่างกายของเธอ

แองเจลีนปฏิเสธโจเซฟินโดยกล่าวว่า “คุณไม่ใช่เจ้านายของดิฉัน คุณไม่มีอำนาจที่จะไล่ฉันออก”