บทที่ 632

“คุณแม่คะ คุณพ่อเป็นยังไงบ้างช่วงนี้?” โจเซฟินรู้สึกว่าทุกสิ่งที่เธอเห็นค่อนข้างไม่สมจริงไปหน่อย

จากนั้น คุณนายก็ตอบอย่างชาญฉลาดว่า “เวลาเปลี่ยนไปแล้ว โจเซฟิน ตอนนี้พี่ชายเธอพิการและเธอไม่สนใจทำธุรกิจเลย แม่ไม่สามารถพึ่งพาพวกเธอสองคนได้เลย ฉันจึงมีเพียงพ่อของเธอเท่านั้น เมื่อเธออายุเท่าฉัน เธอจะไม่โหยหาความรักและความวุ่นวายอีกต่อไปกับการใช้ชีวิตในแต่ละวัน”

โจเซฟินโทษตัวเองในเรื่องนี้ เธอรู้สึกว่าการขาดความสามารถของเธอล้มเหลวในการสนับสนุนตามความต้องการให้แม่ของเธอ ดังนั้นแม่ของเธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเลือกที่จะยอม หล่อนทำได้เพียงเมินเมียน้อยของสามีเท่านั้น

“มันเป็นความผิดของฉันที่ไร้ประโยชน์เอง คุณแม่”

คุณนายรู้สึกสะเทือนอารมณ์กับคำพูดของเธอและยิ้ม เธอพูดอย่างจริงจังว่า “แม่ไม่ได้ตำหนิอะไรเธอเลย ความปรารถนาเดียวของแม่ในตอนนี้คือให้เธอหาใครสักคนจากครอบครัวที่ดีมาแต่งงานกับเธอ โจซี่ ฟังแม่ของเธอนะ เธอไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว ถึงเวลาต้องแต่งงานได้แล้วนะ”

โจเซฟินส่ายหัวต่อต้านแม่ของเธอ

“แม่คะ ฉันจะไม่แต่งงาน”

ในดวงตาของคุณนายมีความหนาวเย็นยะเยือก แต่ก็เกิดขึ้นเพียงชั่วคราว

“โจซี่ บอกแม่ตรง ๆ เดี๋ยวนี้ เธอยังโหยหาผู้ชายคนนั้น เซย์น เซเวียร์ อยู่หรือเปล่า?”

โจเซฟินไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอเพียงแค่ทำหน้านิ่ง ๆ ขณะที่เธอก้มหน้าลง

โจเซฟินรู้สึกผิดจนน้ำตาไหล “ฉันแค่ไม่อยากแต่งงานกับผู้ชายที่ฉันไม่ได้รัก”

คุณนายต่อต้านพร้อมกับความรู้สึกขุ่นเคืองที่เธอมีและกล่าวว่า “พ่อของเธอพยายามจัดการบางอย่างให้เธอแล้ว อีกฝ่ายหนึ่งเป็นลูกชายของตระกูลไททัสจากเมืองนางแอ่น เขาได้รับการกล่าวขานว่าอ่อนโยน เขาเต็มไปด้วยพรสวรรค์และมีภูมิหลังทางครอบครัวที่ดี มันมีแต่สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นมากจนดูเหมือนว่าเขาจะชอบเธอด้วย โจเซฟิน อย่าทำพลาดกับนัดนี้”

โจเซฟินยังคงส่ายหัว “คุณแม่ หนูไม่อยากนัดพบกับคนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนแบบนี้”

คุณนายพูดคำที่โจเซฟินกลัวที่สุดทันที “โจเซฟิน เธอไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์อีกต่อไป ดังนั้นเธอไม่มีคุณสมบัติที่จะจู้จี้จุกจิกมากนัก”