บทที่ 664

มีเหตุผลเพียงข้อเดียวที่ว่าทำไมถึงมีใครบางคนทำให้นักข่าวถึงต้องมาถามคำถามที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้ ก็เพื่อที่จะทำให้ตัวเขาอับอายและลดอิทธิพลต่อที่สาธารณะ

เจย์เหลือบมองแจ็คที่อยู่ข้างหลังเขา แจ็คที่เพิ่งลงจากรถและเห็นว่าเจย์กำลังถูกนักข่าวถามจนจนมุมอยู่ รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นที่มุมปากของแจ็คทันที

แจ็ครู้ว่าเจย์หยิ่งและถือตัวอยู่เสมอ นอกจากนี้ เขามีปัญหาในการสื่อสารกับผู้คนและเขาจะไม่พาผู้ช่วยส่วนตัวของเขา อย่างเกรย์สันไปไหนด้วยเมื่อเขาออกไปไหนเป็นเวลานาน

เขาคิดกับตัวเองว่า ‘มาดูกันสิว่าเจย์จะจัดการกับนักข่าวที่น่ารำคาญเหล่านี้ยังไง’

สตอร์มเห็นรอยยิ้มเยาะเย้ยของแจ็ค ใบหน้าที่หล่อเหลาและไร้การควบคุมของแจ็คดึงเข้าสู่การเยาะเย้ย มีคนที่ไม่กลัวความตายที่พยายามจะล้มท่านประธานอาเรสอยู่เสมอ

แม้ว่าท่านประธานอาเรสจะขาพิการ แต่เขายังมีสมองอยู่ยงคงกระพัน

แม้ว่าท่านประธานอาเรสจะรู้สึกรังเกียจที่จะต่อสู้กับกลุ่มคนร้าย แต่สตอร์มกลับตรงกันข้าม นั่นคือสิ่งที่เขาอยู่ที่นั่นเพื่อช่วย

สตอร์มเอื้อมมือไปหยิบไมโครโฟนที่เล็งไปที่ท่านประธานอาเรส เมื่อไมโครโฟนอยู่ใกล้ริมฝีปากของเขา...

ความหนาวเย็นที่รุนแรงในดวงตาของสตอร์มทำให้ทุกคนตกตะลึง

สตอร์มสยบเรื่องเฉพาะกิจของท่านประธานอาเรส อย่างโหดเหี้ยมด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำเท่านั้น “ท่านประธานอาเรสลาออกจากบริษัท อาเรส เพื่อให้มีอำนาจมากขึ้นในการสร้างแกรนด์ เอเซียของเขา ผมเชื่อว่าภายในสองปี อาณาจักรแกรนด์ เอเซียที่ไม่เหมือนใครของเขาจะเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงในที่สุดจะกลายเป็นดวงอาทิตย์ที่เจิดจรัสบนท้องฟ้า”

ประโยคนั้นทำให้บริษัท อาเรส ตกเป็นรองอย่างไม่ต้องสงสัย เพียงชื่อธรรมดาแล้วจะกลายเป็นดาวที่ได้อยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน

ใบหน้าของแจ็คก็แสดงออกอย่างไม่น่าดูนัก ทว่า เขาตกใจมากที่บอดี้การ์ดข้างเจย์มีฝีปากอย่างมีชั้นเชิงที่ไม่ด้อยไปกว่าเกรย์สันเลย

ดูเหมือนว่าแกรนด์ เอเซียตกเป็นผู้เสียเปรียบในการแข่งขันแต่ซึ่งไม่ควรมองข้าม

แจ็คเข้ามาแกล้งทำเป็นช่วยลูกชายออกจากนักข่าว “ขอบคุณสำหรับการทำงานที่ดีของคุณนักข่าวนะครับ ขอจบการสัมภาษณ์ของวันนี้สำหรับการบันทึกนี้ได้แล้ว พวกเรายุ่งมาก ดังนั้นโปรดปล่อยให้เราผ่านเข้าไปเถอะ”

ในกลุ่มนักข่าว จู่ ๆ ก็มีคนถามขึ้นมาว่า “คุณท่านอาเรส มูลค่าสุทธิของคุณเท่ากับท่านอาเรสเลยตอนนี้ มีข่าวลือทางโลกธุรกิจว่าตอนนี้คุณเป็นคนเดียวที่สามารถต่อสู้กับแกรนด์ เอเซียได้ คุณคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ ที่เป็นความหวังอันทะเยอทะยานของแกรนด์ เอเซียที่จะเป็นดั่งดวงอาทิตย์?”

แจ็คมองไปที่สตอร์มอย่างดูถูกและพูดว่า “สำหรับคนหนุ่มสาว... เป็นเรื่องดีที่พวกเขามีความฝันและการไล่ตาม แต่ทว่า พวกเขาไม่ควรฝันให้สูงเกินไป ไม่เช่นนั้น พวกเขาจะล้มลงได้”

สตอร์มขัดขืนอย่างท้าทาย เขายิ้มอย่างสุภาพแต่ตอบโต้ด้วยคำพูดของเขา เขากล่าวว่า “คุณท่าน ถ้าไม่มีคนหนุ่มสาวที่ใฝ่ฝันให้สูงล่ะก็ จะมีเรื่องราวของนักเรียนที่เหนือกว่าครูของพวกเขาได้อย่างไรว่าไหม? อย่างที่พวกเขาพูดไว้ ปล่อยเรื่องเก่าให้ผ่านพ้นไปแล้วรับเรื่องใหม่เข้ามา”

แจ็คหัวเราะอย่างแข็งกร้าว “อย่าลืมสิว่าทหารผ่านศึกมีประสบการณ์มากกว่าทหารเกณฑ์ใหม่นะ”