บทที่ 665

โจซี่มองดูด้านหลังของพ่อของเธอในขณะที่น้ำตาไหลรินในดวงตาของเธอ

ถ้าไม่ใช่เพราะเจย์ พ่อของเธอก็คงไม่สนเรื่องชื่อเสียงของเธอ

หลังจากการพิจารณาคดี ในที่สุด เจย์ก็เห็นคนเป็นที่สุดของหัวใจของเขา อย่างแองเจลีน แองเจลีนยิ้มให้เขาราวกับว่าฤดูใบไม้ผลิมีดอกไม้บานสะพรั่ง เจย์มีท่าทีตกตะลึงเล็กน้อย

เขาโล่งใจที่หญิงสาวสามารถรักษาความร่าเริงของเธอไว้ได้ แม้จะพบกับความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่

“มีใครทำให้เธอรู้สึกลำบากใจข้างในนั้นหรือเปล่า?” เจย์ถือโอกาสถามเธอ

แองเจลีนยิ้มอย่างสดใส “นายไม่รู้หรือว่าฉันเป็นคนอดทนแค่ไหน? ใครจะมีใจมารังแกฉันได้บ้าง?”

รอยยิ้มค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นบนใบหน้าของเจย์ “มันไม่สำคัญว่าเธอจะน่ารักแค่ไหน เธอไม่ใช่เงิน ไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบเธอแน่นอน”

แองเจลีนยอมพ่ายแพ้ “โอเค โอเค ฉันยอมรับก็ได้ว่ามีคนพยายามรังแกฉัน แต่หลังจากที่ฉันได้ทำร้ายพวกเขาไป ตอนนี้พวกเขาก็ดีกับฉันแล้วล่ะ”

ดวงตาของเจย์แข็งค้าง “หันกลับมาแล้วบอกฉันว่าคน ๆ นั้นเป็นใคร ฉันจะไปกำจัดพวกเขาให้เธอ”

แองเจลีนเริ่มประหม่า “ไม่ ไม่ ไม่จำเป็น ถ้าเราไม่ทะเลาะกัน เราคงไม่รู้จักกันหรอก ตอนนี้เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันที่คุยกันได้ทุกเรื่องแล้วล่ะ”

เจย์ "..."

‘ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอเลย ใครคือเพื่อนคนนี้ คนที่เธอคงจะไม่ได้รู้จักถ้าพวกเขาไม่ทะเลาะกัน? เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันนะ?’

หลังจากการพิจารณาคดีเริ่มขึ้น โคนัน วอเตอร์ ทนายความของฮิโรชิได้ยิงประเด็นของเขาอย่างดุเดือด

“ท่านที่เคารพ เราต้องการฟ้องคุณแอนเจลีนในข้อหาจงใจทำร้ายครอบครัวไททัสและครอบครัวอาเรส เนื่องจากมีความคับข้องใจและเป็นคู่แข่งกันในด้านธุรกิจ ดังนั้น ผมมีเหตุผลที่ทำให้เชื่อได้ว่านี่คือการแก้แค้นในที่สาธารณะของคุณแองเจลีนที่ไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าก่อนแล้ว”

แองเจลีนโกรธมาก “ไอ้หลอกลวงนั่น ลูกชายแสนฟุ่มเฟือยของพวกเขาจะมีแต่ทำเรื่องเสื่อมโทรมให้กับตระกูลไททัส ทำไมฉันต้องฆ่าเขาด้วยล่ะ? ฉันหวังว่าเขาจะอายุยืนยาวกว่าวาฬหัวคันศรเสียอีก”

“ท่านที่เคารพ คุณแองเจลีนกำลังโจมตีลูกความของผมเป็นการส่วนตัวครับ” ทนายความวอเตอร์กล่าว

“ข้อกล่าวหาของคุณถูกต้อง”

แองเจลีนเริ่มโกรธและพึมพำ “ฉันก็แค่พูดความจริง”