บทที่ 666

ฟินน์ยังคงสงบสติอารมณ์ไว้และดูวิดีโอของกล้องวงจรปิดต่อไปราวกับว่าเขาดูมันมานับไม่ถ้วน

“ผู้พิพากษาครับ เมื่อได้ดูวิดีโอของกล้องวงจรปิดนี้ซึ่งแสดงให้เห็นว่าฮิโรชิแอบเข้าไปในกระท่อมโบยบินสู่จันทราตั้งแต่ 12 นาทีก่อนหน้าแองเจลีน ในช่วง 12 นาทีนี้ ฮิโรชิทำอะไรที่กระท่อมโบยบินสู่จันทรากันแน่”

ฟินน์หยุดพูดเรื่องราวสั้น ๆ หลังจากนั้น คำถามของเขาทำให้ทุกคนคิดเกี่ยวกับมันขึ้นมาทันที

จากนั้น ทุกคนก็มุ่งความสนใจไปที่โจเซฟิน

คำให้การของเธอมีความสำคัญ

ในเวลานั้น คณะลูกขุนก็เงียบลงอย่างมาก แม่ของโจเซฟินจับมือของโจซี่ไว้แน่นราวกับพยายามจะรั้งเธอไว้

โจซี่ยืนขึ้นราวกับว่าเข็มทิ่มแทงเธอ สายตาที่ริบหรี่ของเธอหันไปทางแองเจลีนและแองเจลีนก็มองกลับมาที่เธอ ด้วยดวงตาของเธออ่อนโยน ดวงตาโตของหล่อนยิ้มขณะที่หล่อนส่ายหัว

เห็นได้ชัดว่าหล่อนกำลังบอกโจซี่ว่าอย่ากระโดดออกไปและทำลายอนาคตของตัวเธอเอง

โจซี่สะบัดมือหลุดจากมือแม่ของเธอทันที เธอชี้ไปที่ฮิโรชิและเกือบจะควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อเธอพูดว่า “ผู้พิพากษาคะ เขา... เขาพยายามจะทำร้ายฉัน ต้องขอบคุณการมาช่วยของพี่แองเจลีน เธอเตะเขาออกไปและมัดเขาด้วยเชือกก่อนที่เขาจะทำอะไรกับฉันได้ โจซี่พูดอย่างนั้นและหยุดอย่างกะทันหัน”

ทุกคนรอคอยสิ่งที่เธอกำลังจะพูดต่อไปอย่างใกล้ชิด ทั้งพ่อและแม่ของเธอมองดูเธออย่างมีความหวัง

อย่างไรก็ตาม จู่ ๆ โจซี่ก็สงบลงและพูดโน้มน้าวใจ “ฉันขอให้พี่แองเจลีนอยู่กับฉันเอง ในขณะที่เธอกำลังจะไปนอน และฉันเป็นคนพยายามจะฆ่าฮิโรชิด้วยมีดเองล่ะ”

คำพูดของเธอทำให้ทุกคนตกใจ

แองเจลีนโกรธจัดในทันใด “โจเซฟิน เธอบ้าเหรอ? ทำไมเธอถึงโกหก?”

โจซี่มองที่แองเจลีนและเห็นท่าทางกังวลใจ เธอแสดงรอยยิ้มเหมือนนางฟ้า “แต่ฉันไม่ได้ทำไงล่ะ พี่แองเจลีน”

นั่นเป็นวิธีเดียวที่แองเจลีนจะพ้นผิด

เธอเป็นหนี้บุญคุณพี่แองเจลีนมากเหลือเกินและด้วยเหตุนี้ เธอจึงต้องชดใช้ให้แองเจลีนบ้าง

แจ็คหน้าเสียและดุโจเซฟินอย่างโกรธจัด “โจซี่ ใครยุยงให้เธอพูดแบบนั้น?”