บทที่ 676

“เป็นเพราะครอบครัวเซเวียร์ทำผิดต่อโจเซฟินและทำให้เธอต้องผ่านเรื่องทุกข์ทรมานเช่นนี้” แองเจลีนสูดหายใจฟึดฟัด

เจย์ถึงกับอึ้ง

เขาเห็นอยู่แล้วว่าโจเซฟินรู้สึกผิดอย่างไรและความเจ็บปวดที่เธอต้องเผชิญนั้นเป็นอย่างไร ขณะที่เขารู้สึกเสียใจกับโจเซฟิน มันก็ทำให้เขานึกถึงเรื่องของแองเจลีนด้วยเช่นกัน

ย้อนกลับไปเมื่อแองเจลีนเข้าหาเขาโดยใช้ตัวตนของโรส เขาได้แสดงท่าทางเย็นชาต่อเธอเหมือนกับที่เซย์นทำกับโจเซฟิน

ในตอนนั้น เธอคงรู้สึกหมดหนทางและเจ็บปวดมาก

เจย์ยื่นมือออกมาลูบผมของเธอเบา ๆ แล้วจู่ ๆ ก็ถามขึ้นว่า “แองเจลีน มันรู้สึกทรมานหรือเปล่าที่เธอตกหลุมรักฉัน?” เขารู้สึกเห็นอกเห็นใจ

แองเจลีนมองเขาด้วยดวงตาที่เจิดจ้าราวกับกวางน้อยไร้เดียงสา

“ไม่เลย” เธอยิ้มออกมา

เจย์หลุดหัวเราะ “ก็จริงที่ปกติแล้วเธอไม่ค่อยบ่นมากอยู่แล้ว”

แองเจลีนพูด “ฉันพูดจริง ๆ ”

“แต่ที่ผ่านมาฉันเคยปฏิบัติต่อเธอจนเธอต้องร้องไห้น้ำตาไหล” เจย์กล่าวอย่างเศร้า

แองเจลีนหยอกล้อตัวเอง โดยพูดว่า “ฉันมีท่อน้ำตาที่มีน้ำตามากเกินไป ดังนั้นฉันจึงเป็นเหมือนเด็กขี้แยโดยปกติ”

“ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอรู้สึกผิดกับเรื่องในอนาคตอีกแล้ว” เจย์มองเข้าไปในดวงตาของเธออย่างเคร่งขรึมราวกับว่าเขาให้คำปฏิญาณกับเธอ

“อืม” แองเจลีนพยักหน้า

หลังจากที่เซย์นมองดูโจเซฟินจากไป เขาก็กลับมาอย่างอารมณ์เสียในขณะที่รู้สึกสิ้นหวัง เขายืนอยู่หน้าห้องของแองเจลีน “แองเจิล เธอออกมาได้ไหม? ฉันมีอะไรอยากจะถามเธอหน่อย”

มีความรู้สึกโกรธในสายตาของแองเจลีนในขณะที่เธอส่งเสียงด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว “ฉันไม่ว่าง”

เซย์นจ้องมองเธอ “แต่เธอดูว่างสำหรับฉันนะว่าไหม?”