บทที่ 68

"ไม่ยอมพูดอย่างนั้นเหรอ? หมดข้อแก้ตัวอย่างนั้นสิ?" เจย์ อาเรส กล่าวเย็นชา

น้ำเสียงต่อต้านของโรส ลอยล์ นั้นบางลงมาก "ฉันว่าฉันมีสิ่งที่ต้องคิดว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้"

เจย์โดนวางสายกะทันหัน

โรส ลอยล์ คำรามใส่ร็อบบี้น้อยในที่เล่น "มาหาแม่เดี๋ยวนี้ โรเบิร์ต ลอยล์"

ร็อบบี้น้อยพุ่งเข้ามาหาแม่ของเขาอย่างเร็วที่สถุดและยืนเหมือนทหารตรงหน้าโรส "โรเบิร์ต ลอยล์ รายงาน มีคำสั่งอะไรเหรอครับผู้บัญชาการ?"

โรส ลอยล์ถามพร้อมใช้มือเท้าสะเอว "บอกแม่มาตามตรงเลยนะ ลูกไปทำอะไรกับเจนสัน อาเรส มา?"

"ผมผิดไปแล้วครับคุณแม่" ร็อบบี้น้อยก้มหัวของเขาอย่างขอโทษเมื่อเห็นว่าแม่ของเขากำลังโกรธ

"หยุดนอกเรื่อง แม่จริงจังนะ บอกแม่มาให้หมด"

ร็อบบี้น้อยไม่กล้าซ่อนความจริงจากแม่ของเขาเมื่อเธอบอกว่าเป็นเรื่องจริงจัง "อย่าโกรธผมเลยครับคุณแม่ ผมจะบอกทุกอย่าง ไม่กี่วันก่อน ผมสลับตัวตนกับเจนสัน ผมไปที่โรงเรียนเขาแล้วสอนบทเรียนให้พวกเด็กเกเร ผมไปที่บ้านเขา เจอพ่อของเขา และใช้ชีวิตอยู่กับเขาสองวัน พ่อของเขาเป็นคนดี เขาทำอาหารเป็นและมีเงินมาก และเขายังหล่อมากด้วย..."

ร็อบบี้น้อยสังเกตเห็นความมืดดำในดวงตาของแม่เขา เขารีบเบี่ยงประเด็นทันที "แต่สำหรับผม แม่ดีที่สุดแล้วครับ..."

โรส ลอยล์ไม่รู้ว่าต้องตอบสนองยังไง "รู้ไหมว่าตัวเองกำลังมีปัญหามากแค่ไหน เจ้าเด็กแสบ? ลูกก้าวเข้าไปในโลกของเจนสัน และตอนนี้พ่อของเขาก็คิดว่าเขามีหลายบุคลิก เขาถึงกับตามหมอให้มารักษา!"

เจนสัน อาเรส ปรากฏตัวที่หน้าประตู "ผมไม่อยากพบหมอ" เขากล่าวอย่างหม่นหมอง

ร็อบบี้น้อยรวบรวมความกล้าทั้งหมดก่อนจะตบไปที่อกของตัวเอง "คุณแม่ ผมสร้างปัญหาเอง ผมไม่อยากให้เจนสันต้องมารับปัญหาเพราะผม ในกรณีที่แย่ที่สุด ผมจะกลับไปที่โฮไรซอน คอลเลอร์ แล้วกินยาของเขาทั้งหมดเอง"