บทที่ 714

“ฉันไม่ต้องการ” แองเจลีนไม่ต้องการให้เขาสะกดรอยตามเธอ

โคลตอบว่า “ถ้าคุณไม่ใช้โทรศัพท์เครื่องนี้ ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปิดระบบโทรศัพท์คอยติดตามคุณตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป นี่จะเป็นทางเลือกของคุณ”

แองเจลีนนึกภาพของบอร์ดี้การ์ดที่อยู่ชั้นล่างผุดขึ้นมาในจิตใจของเธอ ใบหน้าของพวกเขาดูแข็งทื่อและผิดธรรมชาติราวกับว่าพวกเขาฉีดโบท็อกซ์ทุกคน

แองเจลีนยอมรับโทรศัพท์เครื่องนั้นทันที จริง ๆ แล้วเธอเลือกที่จะโยนโทรศัพท์ทิ้งไปที่ไหนก็ได้ที่ที่เธอต้องการ แต่มันจะยากยิ่งกว่าที่เธอจะเลือกกำจัดบอร์ดี้การ์ดเหล่านั้น

โคลรู้สึกยินดีที่เห็นเธอรับโทรศัพท์ไป

จากนั้น เขาก็เริ่มถอดแจ็คเก็ตของเขาออก แองเจลีนสูดหายใจเข้าและพูดหยุดเขา “คุณกำลังจะทำอะไร?”

โคลมองออกไปนอกหน้าต่าง “ก็มันเป็นช่วงกลางคืนแล้วหนิ ได้เวลานอนแล้ว”

จากนั้น เขาก็นั่งลงบนเตียง

ด้วยความตกใจแองเจลีนตกลงไปจากเตียงทันที เธอตกตะลึงขณะที่นั่งอยู่บนพื้นและมองโคลแล้วเธอเริ่มตำหนิเขาว่า “เรายังไม่ได้แต่งงานกันด้วยซ้ำ! ไม่มีใครบอกว่าฉันจะต้องนอนกับคุณ”

โคลคลายคอเสื้อออก เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าที่เซ็กซี่และน่าดึงดูด

“คุณจะไม่สูญเสียอะไรจากการนอนกับผมหรอกนะ” เขากล่าว

แองเจลีนกล่าวว่า “นี่ไม่เกี่ยวกับผลประโยชน์ แต่เกี่ยวกับความซื่อสัตย์!”

ทำไมฉากนี้ถึงรู้สึกคุ้นเคยอย่างผิดปกติ?

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เธอเป็นคนเดียวที่คลานเข้าไปที่เตียงของเจย์และเขาเรียกเธอว่าคนไร้ยางอาย

สถานการณ์กลับกันได้ยังไง! ในตอนนี้ ถึงคราวที่เธอต้องเป็นคนดุ

ไม่มีใครหลุดพ้นจากวงจรชีวิตไปได้