บทที่ 734

สายตาของเจย์กวาดมองไปทั่วสภาพแวดล้อมในห้องทำงานของเธอ การตกแต่งนั้นดูเรียบง่าย

“ขอดูรายงานประจำปีของเซเวียร์หน่อยได้ไหม?” เนื่องจากเป็นที่ที่เธอทำงาน เจย์จึงคิดกะทันหันที่จะสนใจเกี่ยวกับประสิทธิภาพของบริษัท เซเวียร์

แองเจลีนปฏิเสธ “เซเวียร์จะไม่ร่วมมือกับนาย พวกอาเรส ดังนั้นท่านอาเรสไม่จำเป็นต้องสนใจเกี่ยวกับประสิทธิภาพของบริษัท เซเวียร์ หรอกนะ”

เจย์ถอนหายใจอย่างอ่อนแรง หญิงสาวยังคงโกรธเขาอยู่

“พูดมาเถอะ นายมาทำอะไรที่นี่?” แองเจลีนถามอย่างโกรธ ๆ

เจย์ตกใจเล็กน้อยและพูดว่า “เธอไม่เห็นข้อความที่ฉันส่งให้เธอเหรอ?”

แองเจลีนโพล่งออกมา “ฉันปิดกั้นหมายเลขของนายไว้ ท่านอาเรสจะได้ไม่ต้องติดต่อฉันอีกต่อไป”

เจย์มองเธอด้วยความงุนงง

“เธอยังเกลียดฉันอยู่งั้นเหรอ?” เขาถาม

“ฉันจะเกลียดนายตลอดไป” แองเจลีนกล่าว

เจย์ยิ้มอย่างอ่อนโยน ดวงตาที่มีเสน่ห์และเย้ายวนของเขาที่มีรอยยิ้มเล็กน้อยและเสน่ห์ในจิตวิญญาณที่เยือกเย็นของเขานั้นเย้ายวน

“แต่ดูแล้ว เธอยังห่วงฉันอยู่นะ!”

แองเจลีนพูดอย่างโกรธเคือง “ใครจะห่วงนาย? อย่าพยายามพูดเข้าข้างตัวเองนักเลย”

เจย์มองเข้าไปในดวงตาของเธอ “เฉพาะเมื่อตอนที่เธอห่วงใยใครสักคน เธอสามารถใช้อารมณ์ต่อต้านกับพวกเขา รวมทั้งความเกลียดชังด้วย”

แองเจลีนอึ้ง...

“ฉันไม่ได้ห่วงนาย" แองเจลีนปกปิดความรู้สึกไม่สบายใจของเธออย่างรู้สึกผิดเอาไว้ “ฉันมีแฟนใหม่แล้ว เขาหล่อและรวยกว่านายอีก ที่สำคัญคือ เขาปฏิบัติกับฉันดีกว่านายด้วย ฉันเปลี่ยนใจจากนายได้เด็ดขาดแล้ว”

ดวงตาของเจย์แข็งค้าง หมัดของเขาที่กำแน่นได้คลายออกโดยไม่รู้ตัว

“หือ เธอใช้เวลากับคนคนนี้แค่สิบกว่าวัน และตอนนี้เธอกลับเปล่งเสียงอย่างไร้ยางอายเกี่ยวกับความรักอันรวดเร็วของเธอ เธอรู้จักผู้ชายคนนี้จริง ๆ แล้วหรือเปล่า? เธอรู้บ้านเกิดของเขาแล้วเหรอ ที่อยู่ของเขาล่ะ สมาชิกในครอบครัวของเขาล่ะ และอาชีพของเขาล่ะ เธอรู้ไหม?” เจย์พูดอย่างเศร้า ๆ