บทที่ 738

เมื่อพบกับพวกเขาในวันนี้ เธอสงสัยว่าเด็ก ๆ ทั้งสองจะขจัดอคติที่ต่อต้านเธอได้หรือไม่

“เซ็ตตี้น้อย” แองเจลีนนั่งลงข้างเตียง เซ็ตตี้น้อยลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมาด้วยความประหลาดใจและแอบมองแองเจลีน

“ถ้าตื่นแล้วก็ควรตื่นขึ้นมาเลยนะ คุณน้าอะไรก็ได้ มาหาหนูแล้ว” แองเจลีนยิ้ม

เซ็ตตี้น้อยเลยลุกขึ้นมาจ้องมองที่แม่ของเธอ จากนั้นเธอก็กระโจนตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของแม่และเริ่มร้องไห้

“คุณแม่ คุณแม่ไปไหนมา? นานแล้วทำไมคุณแม่ไม่กลับมา? หนูคิดว่าคุณแม่ไม่ต้องการเราแล้ว!”

เซ็ตตี้น้อยร้องไห้หนักมากจนทำให้อารมณ์ของแองเจลีนนั้นถูกปลดปล่อยออกมา เธอกอดเซ็ตตี้น้อยแล้วอุ้มหนูน้อยขึ้นมา

“หนูรู้แล้วว่าฉันเป็นแม่อย่างนั้นเหรอ? แม่ขอโทษนะ เซ็ตตี้น้อย ทั้งหมดเป็นความผิดของแม่เอง แม่ไม่ควรจากไปโดยไม่บอกลา”

เซ็ตตี้น้อยเอาแขนโอบคอแม่เพราะกลัวว่าแม่จะจากไปอีกครั้ง ทว่า ปากของเธอยังคงนับเสียงดังออกมาถึงทุกความผิดพลาดของแม่ “ไม่ใช่แค่คุณแม่จากไปโดยไม่ได้บอกลา แต่คุณแม่จากไปถึงสองปีด้วย เมื่อคุณแม่กลับมา คุณทำเป็นจำเราไม่ได้ แล้ว... แม่ ไม่รักเราแล้วเหรอ?”

ในส่วนของชั้นล่าง เจย์และเซย์นมองขึ้นไปชั้นบน พวกเขาตกใจกับเสียงร้องที่น่าตกใจของแม่และลูกสาว

ใบหน้าที่สดใสปกติของเซย์นถูกปกคลุมไปด้วยเงามืดทันที เขาเกาหัวและพึมพำ “มันจบแล้ว มันจบแล้ว มีทั้งเด็กขี้แยตัวโตและตัวน้อย… ครอบครัวของเราจะอยู่อย่างสงบสุขไม่ได้นับจากนี้ไป”

เมื่อมองไปที่เจย์ เซย์นก็ยิ้มอย่างประจบสอพลอ “ท่านอาเรส ทำไมคุณไม่ลองดูล่ะว่าคุณสามารถเอาชีวิตของคุณกลับคืนมาได้ไหม? แองเจิลของเรายังเป็นเด็กที่ยังไม่รู้จักโต เธอจะดูแลลูกน้อยของครอบครัวอาเรสของคุณให้ดีได้ยังไงกัน?”

เจย์ขมวดคิ้ว การแสดงออกของเขาดูมืดมนเล็กน้อย

แองเจลีนไม่ได้ดูแลลูก ๆ ของเธอเป็นเวลาสองปีครึ่ง เขาสงสัยว่าเธอยังสามารถทำภารกิจหนักอึ้งนี้ได้หรือไม่?

ชั้นบน เสียงร้องของทั้งแม่และน้องสาวทำให้ร็อบบี้ตื่น เขาเดินเท้าเปล่าไปที่ห้องถัดไปด้วยชุดนอน ดวงตาที่งัวเงียของเขามองไปที่น้องสาวและแม่ของเขาด้วยความขุ่นเคือง

“พวกคุณเกือบทำให้ผมตกใจแทบตาย ผมคิดว่ามีบางสิ่งที่เลวร้ายและน่าสลดใจเกิดขึ้น กลับกลายเป็นว่าคุณแม่กลับมานั่นเอง”

การร้องไห้ของแองเจลีนหยุดลงกะทันหัน

เอ่อ เธอก็รู้ว่าการร้องไห้ของเธอมันเกินจริงไปหน่อย

“นี่ ร็อบบี้น้อย ลูกก็รู้เสมอว่าแม่อยากเลือกเส้นทางที่สดใสอยู่แล้ว” แองเจลีนเริ่มรับรู้ถึงความอับอายต่อหน้าลูกชายที่กำลังเติบโตของเธอ