บทที่ 74

โจเซฟินกรีดร้องอย่างตกใจ "นี่คนจริงเหรอเนี่ย?"

เมื่อเธอมองดี ๆ 'นี่มันจะเป็นใครไปได้อีกนอกจากเจนสัน?'

โจเซฟินนึกว่าเธอกำลังพบเจอเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ เธอจำได้ว่า 'เจนสัน' นั้นยังอยู่ที่เซาท์ซิตี้ในโฮไรซอน คอลเลอร์ เมื่อคืนนี่ ไม่ใช่เหรอ?

"เจนสัน ทำไมนายมาอยู่ที่นี่?" โจเซฟินผวามากตอนที่เธอถามเขา

เจนสันกล่าวอย่างไร้ชีวิตชีวา "เรื่องมันยาวน่ะ" เขาตอบแค่สี่คำ

เจ้าเด็กยะโสที่หวังจะให้ตัวเองพูดน้อยที่สุดนี่ทำให้โจเซฟินทรุดลงอีกครั้ง "เป็นไปไม่ได้ ทำไมนายกลับไปเป็นเด็กโอหังน่ารำคาญอีกแล้ว?"

เจนสันไม่อยากสนใจเธอ

โรสกล่าว "คุณอาเรส ถ้าคุณมีคำถามอะไร เก็บมันไว้ถามตอนที่ถึงบ้านฉันก่อนดีกว่านะคะ"

โจเซฟินพยักหน้าอย่างบูดบึ้ง

โรสย้ายไปบ้านใหม่ในอพาร์ทเมนท์ที่ชื่อ เมืองงอกงาม ในเซาท์ซิตี้ ที่อยู่ห่างจากแกรนด์เอเซียไปไม่กี่ถนน

อพาร์ทเมนท์สองห้องนอนเล็ก ๆ ดูไม่กว้างขวางนัก แต่มันก็ยังสะอาดและสว่าง ที่สำคัญที่สุด หน้าต่างของมันเผยภาพอันงดงามของโฮไรซอน คอลเลอร์

โจเซฟินยืนอยู่ที่หน้าต่าง มองไปที่โฮไรซอน คอลลเลอร์ แล้วถอนหายใจ "ที่ที่ปลอดภัยที่สุดคือที่ที่อันตรายที่สุดสินะ พี่สะใภ้ คุณเดินหมากได้ฉลาดมาก"

โรสเสิร์ฟน้ำให้เธอแล้วอธิบาย "ฉันมาที่นี่เพื่อประโยชน์ของเจนสัน ฉันคิดว่าถ้าฉันอยู่ใกล้กับโฮไรซอน คอลเลอร์ มันน่าจะทำให้เขารู้สึกปลอดภัยมากขึ้น"

โจเซฟินมองไปที่เด็กทั้งสองที่นั่งอย่างเชื่อฟังอยู่ที่ตั่งในห้องนั่งเล่น เจนสันดูเหมือนเจ้าชายผู้ทะนงตัวในขณะที่เด็กหญิงตัวน้อยนั้นน่ารักน่ากอดเหมือนเอลฟ์ตัวน้อย