บทที่ 75

เจนสันและเซ็ตตี้ได้ยินการทะเลาะกันระหว่างคุณแม่ของพวกเขาและโจเซฟิน พวกเขามองดูผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างกังวล

โจเซฟินดูท่าทางเย็นชาบนใบหน้าเล็ก ๆ ของเจนสัน แล้วนึกไปถึงเด็กร่าเริงและกระตือรือร้นที่อยู่กับเจย์ เธอรู้สึกเหมือนถูกมีดแทงที่หัวใจ

เธอกล้ำกลืนความเจ็บปวดในหัวใจแล้วพยายามมีสติ "พี่สะใภ้ ตัวตนของคุณทำให้อารมณ์ของเจนสันไม่มั่นคง พี่ชายของฉันจ้างผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดของแกรนด์เอเซียเพื่อรักษาอาการของเจนสัน ถ้าการวินิจฉัยของเขาไม่คลาดเคลื่อน เด็กออทิสติกคนนี้มีอาการหลายบุคลิก ฉันหวังว่าคุณจะปล่อยเด็กที่ไม่รู้เรื่องไป ยอมฟังพี่ชายของฉันแล้วไปจากประเทศนี้!"

ความรักของโจเซฟินต่อเจนสันนั้นแสดงออกมาอย่างชัดเจน โรสไม่ได้โกรธ ตรงกันข้าม เธอยิ้ม

เจนสันได้ยินที่โจเซฟินบอกว่าเขาป่วย เขาย่นจมูกจิ๋ว ๆ ของตัวเอง แล้วตวาดอย่างไม่สุภาพใส่โจเซฟิน "บ้า!"

เจนสันรู้ว่าเขาไม่ได้ป่วย แต่วันหนึ่ง น้าโรคจิตของเขาต่างหากที่จะทำเขาตาย

โจเซฟินเครื่องติดจากการตอบสนองที่ใช้ไม่ได้ของเจนสัน เธอกำหมัดแล้วเดินไปหาเจนสัน ขู่เขา "เจนสัน นายเชื่อไหมว่าฉันจะชกนาย?"

เจนสันวิ่งไปหลบหลังโรส เธอรีบอุ้มเขาทันที

โจเซฟินตะลึงทันทีเมื่อเห็นเจนสันพึ่งพาโรสโดยกายกอดรอบคอโรส

โรสกล่าวกับโจเซฟินด้วยความเป็นมิตร "คุณอาเรส คุณเข้าใจฉันผิดแล้ว"

โจเซฟินมองไปที่โรสด้วยท่าทางเคร่งขรึมและจริงจัง

โจเซฟินรีบนำมือถือออกมา เธอกำลังจะโทรหาพี่ชายเธอเพื่อยืนยันว่าเจนสันออกจากโฮไรซอน คอลเลอร์ เพื่อแฉคำโกหกของโรส

มือถือดังขึ้นไม่กี่ครั้งก่อนที่เสียงของชายหนุ่มผู้ร่ำรวยและงดงามอย่างที่สุดจะดังขึ้น "ฮัลโหล..."

"พี่ชาย เจนสันอยู่ไหน?" โจเซฟินเบิกตากว้างเหมือนกระทิงดุ จ้องตรงไปที่โรส