บทที่ 747

โคลอยากจะหัวเราะ ผู้หญิงคนนี้น่ทำให้เเขาเป็นคนที่พ่ายแพ้ง่าย ๆ ไปเสียอย่างนั้น

“ผมเป็นสามีในอนาคตของคุณนะ ไม่ใช่คนภายนอก ผมมีหน้าที่ต้องปกป้องคุณอยู่แล้ว” โคลกล่าว

แองเจลีนกลอกตามองเขา ถ้าโคลพูดเรื่องไร้สาระอีกครั้ง แองเจลีนคงจะโกรธและปฏิเสธเขา

ถึงกระนั้น โคลรู้ว่าเขาทำผิดแต่ยังไม่ต้องการแก้ไขและเมื่อเวลาผ่านไป แองเจลีนก็รู้สึกมึนงง เธอขี้เกียจเกินกว่าจะแก้ไขถ้อยคำของเขาอีกแล้ว

ท้ายที่สุด ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิมไม่ว่าเธอจะแก้ไขเขากี่ครั้งก็ตาม

เธอหวังเพียงให้เขาจากไปโดยเร็วที่สุด

เธอจำได้ว่าโคลเคยพูดว่าเขามาที่เมืองอิมพีเรียลเพื่อดำเนินการบางอย่างและหลังจากที่เขาทำธุระเสร็จ เขาจะจากไป

“ว่าแต่ คุณทำธุระเสร็จแล้วเหรอ?” แองเจลีนถามในขณะที่มีเจตนาร้าย

โคลหรี่ตาลง โดยที่ไม่ค่อยเห็นเขาแสดงท่าทางเคร่งขรึมเช่นนี้

“แองเจลีน ธุระของผมผ่านไปได้ไม่ค่อยดีเลย ผมก็เลยพาคุณไปอย่างที่สัญญากันไว้ก่อนหน้านี้ไม่ได้ แต่ผมสัญญากับคุณว่าผมจะรีบจัดการ จากนั้น ผมจะพาคุณออกไปให้เร็วที่สุด” เขากล่าวด้วยท่าทางจริงจังอย่างผิดปกติ

แองเจลีนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

เมื่อไหร่กันที่เธอไปสัญญากับเขาว่าเธอจะไปกับเขา?

พฤติกรรมของคน ๆ นี้บ้าคลั่งเกินไป แองเจลีนอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยเขา “และสำหรับที่นี่ฉันคิดว่าคุณจะเสร็จธุระภายในสามวัน จากนั้นจะอะ-ออกไปจากเมืองอิมพีเรียลใช่ไหม?”

ใบหน้าของโคลเกิดความคับข้องใจที่หาได้ยาก

“ผมไม่เคยล้มเหลวมาก่อนในชีวิต แต่เรื่องนี้ยากจริง ๆ” โคลกล่าวอย่างจริงใจ

แองเจลีนถามด้วยความสงสัย “มันสำคัญอะไร?”

“ผมกำลังมองหาใครสักคนหนึ่งอยู่” โคลกล่าว

แองเจลีนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคัก “ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ”