บทที่ 748

เกรย์สันรู้สึกได้ว่าท้องฟ้าของเมืองอิมพีเรียลกำลังจะแปลเปลี่ยนไป

วัยรุ่นที่ยืนอยู่ในที่ที่มีลมและคลื่นรุนแรงที่สุด… วัยรุ่นผู้อยู่ยงคงกระพันที่เอาชนะอุปสรรคทั้งหมดได้กลับมาแล้ว

เมื่อเกรย์สันกำลังจะหันหลังและจากไป เจย์ก็หยุดเขาไว้ทันใด “รอเดี๋ยว”

เกรย์สันหันกลับมามองเขา

เจย์กล่าวว่า “ส่งข้อมูลที่เรารวบรวมได้ไปให้แองเจลีน ปล่อยให้เธอทำหน้าที่ลงโทษครอบครัวไททัสเอง”

เขาหยุดเล็กน้อยแล้วพูดอย่างชั่วร้ายว่า “เธอต้องมีความสุขที่ได้แก้แค้นในนามของครอบครัวเซเวียร์แน่ ๆ ยิ่งไปกว่านั้น แม่เลี้ยงและพ่อของเธอก็จะไม่กล้าดูถูกเธอได้อีกต่อไป”

เกรย์สันตกใจเล็กน้อย ท่านประธานอาเรสใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อเอาใจคุณโรส เขาไม่เพียงต้องการให้เธอยิ้ม แต่ยังต้องการให้เธอต่อสู้เพื่อได้ตำแหน่งของเธอด้วย

เกรย์สันกล่าวว่า “ได้ครับ ท่านประธานอาเรส”

ในเมืองนางแอ่น ณ คฤหาสน์ไททัส

ชายสองคนแบก ฟอร์เรสท์ไททัสที่ได้รับบาดเจ็บและรีบพาเข้าไปในคฤหาสน์ของไททัสด้วยความตื่นตระหนก

“คุณลุง!” ฟอร์เรสท์ร้องเรียกอย่างน่าเศร้า

โยเซมิตี ไททัสกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น เพลิดเพลินกับการดื่มกาแฟของเขาอยู่ เมื่อได้ยินเสียงของหลานชาย เขาก็มองออกไปนอกประตูอย่างร้อนรน

“เกิดอะไรขึ้น?”

“คุณลุง รถของเราถูกบดทับไปแล้ว คนของเราถูกทำร้ายด้วย”

โยเซมิตีขมวดคิ้วและวางถ้วยกาแฟในมือลงบนโต๊ะกาแฟอย่างหนัก กาแฟสีน้ำตาลเข้มกระเด็นออกมา

“ใครกล้ายุ่งกับคนของฉัน?”

“คุณลุง ผมถามเขาแล้ว แต่เขาบอกว่าเราไม่คู่ควรที่จะรู้ชื่อเขา เขาไม่ได้เปิดเผยให้เราทราบ”

โยเซมิตีมองดูมือและขาของหลานชายที่หักโค้งและโกรธจัด “พวกขยะไร้ประโยชน์ แกถูกทำร้ายแต่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นใคร! แกคาดหวังให้ฉันต่อสู้เพื่อแกได้ยังไง?”