บทที่ 764

ทันใดนั้น กลุ่มคนก็เข้ามารุมล้อมรถฮัมเมอร์ และเข้ามารุกรานแองเจลีน

หัวใจของเจย์เหมือนกระโจนขึ้นมาถึงลำคอของเขา

แองเจลีนรีบปิดประตูเพื่อปกป้องเจย์ จากนั้น เธอก็เดินไปข้างหน้าและเผชิญหน้ากับกลุ่มคนด้วยมือเปล่า

ฟินน์รีบวิ่งไปข้างหน้าและช่วยแองเจลีนเพื่อต่อสู้กับพวกอันธพาลที่ไม่รู้จักเหล่านี้

พวกเขาเป็นนักสู้ที่ได้รับการฝึกฝนมาและทักษะของพวกเขาก็ไม่มีอะไรจะเย้ยหยันได้

แองเจลีนรู้สึกสับสน คนพวกนี้มาตามเธอหรือเจย์กันแน่?

“ฟินน์ คนพวกนี้เป็นใคร?”

“ผมไม่รู้”

เจย์จ้องไปที่แองเจลีน เขาไม่ได้คาดหวังว่าทักษะของแองเจลีนจะใช้ได้อย่างรวดเร็วในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม แองเจลีนยังคงเป็นเด็กสาวที่เปราะบางอยู่ในใจของเขาเสมอ

เขากลัวว่าเธออาจตกอยู่ในอันตราย เขาจึงลดกระจกหน้าต่างลงและเอาลูกดอกสองสามอันออกจากช่องที่ซ่อนอยู่ในรถเข็น เขาจับมันไว้ระหว่างนิ้วของเขา

ผู้โจมตีที่เข้ามาใกล้ตัวแองเจลีนถูกทำร้ายจนเสียชีวิตด้วยลูกดอก

แองเจลีนตัวสั่นเมื่อมองดูนักฆ่าล้มลงกับพื้น เธอหันกลับมามองเจย์

เจย์ตกใจเล็กน้อย เขารู้ว่าหลังจากเหตุการณ์นี้ ใบหน้าของเขาอาจถูกเปิดเผยต่อแองเจลีนโดยสิ้นเชิง ทว่า เขาไม่สามารถมองดูเธอตกอยู่ในอันตรายได้ในเวลานี้

แองเจลีนมีรอยยิ้มบนใบหน้า ในขณะที่เจย์ถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ เขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้ฉลาด เขารู้ว่าความรู้สึกที่แท้จริงของเขาได้แสดงออกมาแล้ว

เมื่อทั้งสองคนอยู่ในความคิดอันฟุ้งซ่านเล็กน้อย ใบมีดก็พุ่งเข้าหาแองเจลีน รังสีของแสงแวบผ่านดวงตาของเจย์ และลูกดอกทั้งหมดในมือของเขาพุ่งไปยังเป้าหมายของพวกมัน ร่างของผู้โจมตีบิดเบี้ยว และหนึ่งในผู้ลอบทำร้ายก็พุ่งเข้ามาเฉือนแขนของแองเจลีน

เจย์ปวดใจแทนแองเจลีน แองเจลีนมองหน้าเขาและเห็นว่าคิ้วของเขาขมวด เขาที่ขมวดคิ้ว แม้ว่าเธอจะบาดเจ็บ เธอก็ยังยิ้มออกมา

ฟินน์เห็นว่าแองเจลีนได้รับบาดเจ็บ ดวงตาของเขาก็แดงก่ำ การโจมตีและการจู่โจมของเขารุนแรงขึ้น ในขณะที่เขาได้ขจัดผู้ลอบทำร้ายออกไปอย่างรวดเร็ว

กลุ่มนักฆ่ารีบหลบหนีออกไป พวกเขาเต็มไปด้วยเลือดและรอยฟกช้ำ