บทที่ 790

“ตื่นแล้วเหรอ?” เสียงของเขาฟังดูไม่แยแส

แองเจลีนถามอย่างอ่อนแรง “ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่? และโอ้ โจซี่อยู่ที่ไหนเนี่ย?”

“หล่อนมีสิ่งที่ต้องทำในเมืองอิมพีเรียล เธอควรพักผ่อนนะ เธอบาดเจ็บอยู่”

คำพูดของเจย์กระตุ้นความทรงจำของแองเจลีนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่คฤหาสน์หุบเขาเมื่อวันก่อน

โคล ยอร์กลักพาตัวเธอไป ส่วนเจย์ก็ได้ไปช่วยโจเซฟิน เธอวิ่งเข้าไปหาเขาอย่างมีความสุข โดยได้ฟังคำพูดจากเขาเพียงแค่ว่าเธอเป็นคนหาเรื่องให้โจเซฟินถูกทำร้าย แทนที่จะถามเธอว่าไม่เป็นอะไรใช่ไหมในตอนนั้น

มันเจ็บมาก

เมื่อมองไปรอบ ๆ ห้องที่คุ้นเคย แองเจลีนก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าเธออยู่ในสวนคฤหาสน์

“พาฉันมาที่นี่ทำไม?” เธอเอียงหน้ามองอย่างสับสน

ในดวงตาของเธอจุดประกายความหวังเล็ก ๆ ที่บางทีเขาอาจจะแสดงความห่วงใยต่อเธอ

ถึงอย่างนั้น เขาตอบว่า “โจเซฟินให้ฉันสัญญาว่าจะดูแลเธอ”

แววตาของแองเจลีนหรี่ลงทันที

เธอถอนหายใจอย่างอ่อนแรง แยกรอยยิ้มที่อยากปฏิเสธตนเอง

ทำไมเธอถึงได้หวังขึ้นมาอีก?

“เจย์” แฟนสาวของ เจย์ อาเรส ยืนอยู่ที่ประตู ถือถาดผลไม้อยู่ในมือ “ฉันเอาผลไม้บลูเบอร์รี่ชิลีที่นายชอบมาให้นายด้วยนะ นายต้องการทานไหม?”

เจย์ทิ้งแองเจลีนพร้อมกับคำแนะนำ “พักผ่อนไปเถอะ” จากนั้นเขาก็หันหลังกลับและออกจากห้องไป

“ฉันได้ยินพวกเขาบอกว่านายไม่ได้พักผ่อนมากเพียงพอในช่วงสองสามวันนี้ ใช่ไหม?” ผู้หญิงคนนั้นถามเจย์อย่างอ้อน ๆ