บทที่ 797

เช้าวันรุ่งขึ้น รถโรลส์-รอยซ์หรูหราหมาเห่าของเจย์ก็ปรากฏขึ้นที่ประตูบ้านของครอบครัวเซเวียร์

ฟินน์เพิ่งบีบแตรในขณะที่เจ้าตัวเล็กทั้งสามรีบลงมาชั้นล่างทันที เพื่อเปิดประตูให้เจย์หลังจากที่พวกเขาได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

“คุณพ่อมาแล้ว!”

คุณนายเซเวียร์และคุณปู่เซเวียร์เดินเคลื่อนไหวช้า ๆ ไปที่ประตูเพื่อต้อนรับแขก

ฟินน์เปิดประตูท้ายรถและนำรถเข็นของเจย์เคลื่อนตัวเจย์ลงมาตามทางลาดยาง

เจย์มองไปรอบ ๆ ตัวเขาและเผยให้เห็นใบหน้าที่ดูสิ้นหวังเล็กน้อยเมื่อไม่เห็นคนที่เขาต้องการจะเจอ

“แองเจลีนอยู่ที่ไหน?” เขาถาม

คุณนายเซเวียร์แสดงรอยยิ้มด้วยความรัก “เธอยังคงนอนอยู่”

แองเจลีนนอนหลับสนิทได้อย่างไร? เธอคงอาจดูสงบหลังจากที่จอร์จปฏิบัติต่อเธอเมื่อคืนนี้ แต่เธอเจ็บจนเลือดออกอยู่ข้างใน

จอร์จต้องการให้เธอลาออกจากตำแหน่งประธานบริหารของบริษัท เซเวียร์ และยังวางแผนที่จะตัดความสัมพันธ์กับเธอด้วย ในที่สุด แองเจลีนก็เข้าใจความเจ็บปวดที่โจเซฟินรู้สึกเมื่อเธอถูกญาติสนิททอดทิ้ง

เจย์กำลังพูดคุยอยู่ชั้นล่าง เสียงของเขามีเสน่ห์เสมอ เสียงที่ลึกล้ำและน่าดึงดูดใจของเขาสามารถทำให้ทุกคนตั้งใจฟังได้

ทว่า แองเจลีน ไม่ต้องการที่จะได้ยินเสียงของเจย์ในขณะนี้ ไม่ต้องพูดถึงในตอนที่เห็นเขาเมื่อเธออยู่ในสภาพที่น่าสงสารเช่นนี้ ดังนั้นเธอจึงวิ่งไปล็อคประตู

เช่นเดียวกับกระสุน เสียงของเจย์ดูเหมือนจะสามารถทะลุกำแพงทองแดงและเหล็กทั้งหมดไปได้ ในขณะที่เสียงครอบงำของเขาแทรกเข้ามาในหูของเธอ

“ฉันมาที่นี่เพื่อพบเด็ก ๆ และพูดคุยกับนายท่านเซเวียร์เกี่ยวกับการยุติโครงการระหว่างแกรนด์เอเซียและบริษัท เซเวียร์”

แองเจลีนยิ้มอย่างขมขื่น เขาจะมาหาลูกและเพื่อธุรกิจ แต่ไม่เคยคิดจะมาหาเธอ

เธอบังคับตัวเองไม่ให้สนใจเสียงของเจย์ แต่เธอก็ทำไม่ได้ ทุกคำที่เขาพูด ทุกความเครียดและน้ำเสียง มันผ่านเข้าหูเธออย่างชัดเจน