บทที่ 818

“ทำไมเขาถึงอุ้มฉันไว้ในตอนที่ออกมาล่ะ?” แองเจลีนระงับความตื่นเต้นของเธอและแสร้งทำเป็นถามอย่างใจเย็น

โคลนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น และยังคงมีความกลัวอยู่ในใจของเขา “วันนั้นคุณหมดสติไปและเลือดก็ไหลออกที่หัวของคุณ ทุกคนคิดว่าคุณตายแล้วแน่ ๆ เมื่อโจเซฟินอุ้มคุณขึ้นหลังและพาคุณลงไปข้างล่าง คุณก็มีเลือดเต็มไปหมด

เจย์รับคุณมาไว้ในอ้อมแขนของเขาทันที ผมคิดว่าเขาจะให้การรักษาฉุกเฉินแก่คุณ แต่เขากลับรีบวิ่งไปพร้อมกับคุณในอ้อมแขนของเขาแทน"

“แองเจลีน ผมผวามากในวันนั้น นั่นเป็นเหตุผลที่ผมไม่สามารถตอบสนองเพื่อช่วยคุณได้ทันที หลังจากเหตุการณ์นั้น ผมเสียใจอย่างมาก ทำไมผมถึงยอมมอบผู้หญิงที่รักของผมให้ผู้ชายคนอื่นแบบนั้นด้วย?”

แองเจลีนพึมพำ “ฉันไม่โทษคุณหรอก คุณเป็นคนตาขาว”

โคลไม่เห็นด้วย เขาต้องการที่จะแข่งขันกับเจย์ในทุกด้าน “แองเจลีน ไม่ใช่ผมคนเดียวที่โประหลาดใจ เจย์ก็มึนงงเมื่อเห็นหน้าคุณเช่นกัน เมื่อเขาสบตาคุณ ดวงตาของเขา… กระเจิดกระเจิง ฮึ่ม ใจเสาะกว่าผมอีก.. .”

เขายังคงพูดจาโผงผางเพื่อพิสูจน์ว่าเขาแข็งแกร่งกว่าเจย์

ทว่า แองเจลีนกำลังตัวสั่นอย่างมาก

เจย์ใจร้ายกับเธอจริง ๆ เหรอ? ตอนนี้เธอไม่ค่อยมั่นใจเลย

เฉกเช่นดอกไม้ที่เบ่งบานในสายหมอก เป็นการยากที่จะแยกแยะว่าสิ่งไหนจริงและสิ่งไหนไม่จริงได้เลย

ราวกับว่ามีคนฉีดน้ำแร่เย็น ๆ ลงในบ่อน้ำที่แห้งแล้งในใจของเธอ เธอรู้สึกเหมือนกำลังฟื้นคืนชีพ

โคลกัดฟันอย่างขมขื่นเมื่อเอ่ยถึงชื่อเจย์ “ถ้าเจย์ไม่เข้าไปทำลายสิ่งนี้ทั้งหมดในวันนั้น คุณคงเป็นผู้หญิงของผมไปแล้ว แองเจลีน”

แองเจลีนมองไปที่โคลอย่างแน่วแน่และมองเห็นคำใบ้ของความมุ่งมั่นในดวงตาของเขา เธอรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูกของเธอ

เธอดีใจที่เจย์มาช่วยเธอได้ทันเวลา

แองเจลีนโกรธมากกับเรื่องของโคล “โคล ยอร์ก ถ้าคุณกล้าที่จะหลอกฉันอีกครั้งในครั้งต่อไป ฉันสาบานได้เลยว่าเราจะกลายเป็นศัตรูกันทันที”

เมื่อโคลสังเกตเห็นว่าแองเจลีนกำลังโกรธจัด ในที่สุด เขาก็ตระหนักได้ว่าการกระทำของเขาทำให้เธอเจ็บปวดเพียงใด

“ผมรักคุณ เท่านั้นเอง” เขารู้สึกเหมือนทำผิด

“คุณควรเคารพใครสักคน ถ้าคุณได้รักเธอจริง ๆ”