บทที่ 833

ดวงตาของเซร่าแดงก่ำและเธอหยุดร้องไห้ไม่ได้เลย

แองเจลีนอยากจะยื่นทิชชู่ให้เธอ

อย่างไรก็ตาม เซร่าจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่แดงก่ำและพูดอย่างโกรธเคืองว่า “อย่าพยายามทำตัวเป็นนักบุญหน่อยเลยแองเจลีน ฉันจะไม่ขอบคุณเธอ ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ ฉันรู้สึกรังเกียจ

“ฉันอิจฉาเธอมาตลอดตั้งแต่ยังเด็ก ทำไมทุกคนถึงชอบเธอ? ในที่สุด ฉันก็รู้แล้ว เธอเป็นคนโชคดีมากที่ได้เกี่ยวข้องกับนายน้อยที่มีชื่อเสียงอย่างเจย์ และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ตระกูลเซเวียร์เปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเธอ”

มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเซร่า เธอดูเหมือนกำลังระบายความโกรธของเธอ “ตอนนี้ฉันรู้สึกเสียใจกับเธอ เพราะเจย์ไม่รักเธอแล้ว ในที่สุด เธอก็รู้ว่าการถูกดูถูกเหมือนฉันเป็นยังไงสินะ"

“ฮี่ฮี่ ตอนนั้นฉันงี่เง่าเอง ฉันพยายามอย่างมากที่จะได้รับการยอมรับจากครอบครัวนี้ ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้ว ในโลกนี้ไม่มีความรักมาจากไหนได้เลย หากเธอต้องการให้พวกเขาเห็นคุณค่าของเธอ เธอต้องยืนให้สูงกว่าพวกเขา”

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น เธอก็มีแววตาที่เป็นลางร้ายและรอยยิ้มเยือกเย็นแสดงออกมาบนริมฝีปากของเธอ

จากนั้น เธอก็เดินจากไป

แองเจลีนส่ายหัวและถอนหายใจเมื่อมองดูเธอจากไป

อันที่จริง เธอรู้ดีว่าการถูกดูหมิ่นเป็นอย่างไร

เธอเกิดใหม่ในร่างของโรส ลอยล์และตระกูลลอยล์ไม่ได้สนใจเธอเลย

ทว่า เธอเป็นคนที่เต็มไปด้วยความรัก นั่นคือเหตุผลที่เธอสามารถอดทนได้จนถึงตอนนี้

แองเจลีนขึ้นไปชั้นบนและงีบหลับไป

จากนั้น เธอก็ตื่นขึ้นจากความโกลาหลที่ชั้นล่าง

เสียงของแอนแหลมคมและชัดเจนมาก มันดังทะลุผ่านกำแพงเข้าหูของเธอ

“เซร่า เธอไม่ใช่ลูกสาวของฉันอีกต่อไป ถ้าเธอคิดจะเดินออกจากประตูนั้น”