บทที่ 834

แอนสีหน้าบึ้งตึง เธอพูดอย่างเก้ ๆ กัง ๆ “เซร่า แม่รู้ว่าเธอทะเยอทะยานและไม่ได้แย่ไปกว่าเด็กผู้ชาย แต่เธอควรรู้ว่าพี่ชายของเธอมีหน้าที่งานที่จะต้องฟื้นฟูตระกูลเซเวียร์แบกรับอยู่บนบ่าของเขา ดังนั้นแม่ควรให้เงินเขามากกว่านี้ ไม่ใช่เพื่อการใช้งานส่วนตัวของเขา เธอก็ควรเห็นอกเห็นใจแม่ด้วยนะ”

เซร่าเย้ยหยัน “อย่าพยายามหาข้อแก้ตัวสำหรับอคติของแม่เลย คุณเข้าข้างเขาไม่พออีกอย่างนั้นเหรอตั้งแต่เขายังเด็กแล้ว? ทุกครั้งที่เขาทำผิดพลาด คุณจะต้องโทษฉันโดยตลอด หึหึ คุณแม่ อย่ากังวลไปเลย ฉันไม่ต้องการเงินของคุณแล้ว วันหนึ่งฉันจะทำให้คุณเห็นว่าลูกชายของคุณเทียบกับฉันไม่ได้เลย”

ใบหน้าของแอนอึมครึมเหมือนขี้เถ้า

เซร่าเปิดประตูออกไป และในทันทีนั้น คนรับใช้สี่คนก็เข้ามาช่วยเธอหยิบกระเป๋าเดินทางออกไป

หน้าต่างของรถลินคอล์นที่ดูน่าเกรงขามนั้น หมุนกระจกลงมา และแจ็คก็นั่งอยู่ในที่นั่งผู้โดยสาร

มันเป็นสัญญาณที่ชัดเจนมาก เซร่าเต็มใจที่จะเป็นภรรยารองของแจ็ค

จอร์จเกือบเป็นลมด้วยความโกรธ เขาวิ่งออกไปและตะคอก “แจ็ค อาเรส นายมาที่นี่ทำไม?”

แจ็คมองเขาโดยเอียงศีรษะไปข้างหนึ่ง ดวงสายตาของเขาที่ดูน่ากลัว เขากำลังมองจอร์จราวกับว่าเขากำลังดูสุนัขจรจัด “เซเวียร์ ฉันจะดูแลลูกสาวของนายอย่างดีเอง นายจะมีชีวิตที่ดีขึ้นมากเมื่อเธอไปอยู่ที่อสังหาริมทรัพย์ทัวร์มาลีน”

จอร์จโกรธจัด “เซร่า กลับมาเดี๋ยวนี้ ไร้ยางอายอย่างนี้ได้ยังไง…”

จอร์จโกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัว ทันใดนั้น เขาก็เริ่มอาเจียนเป็นเลือด

แองเจลีนรีบเข้าไปช่วยจอร์จ

“พ่อ!”

จอร์จชี้ไปที่เซร่าและอ้อนวอนแองเจลีนว่า “แองเจลีน หยุดน้องสาวของเธอซะ”

แองเจลีนพยุงพ่อที่อยู่ในอารมณ์อ่อนไหวไปที่แม่ และเดินไปหาแจ็คทันที

“แจ็ค คุณว่าเหมาะสมไหมที่พาตัวผู้หญิงหนีไปตอนกลางวันแสก ๆ?” น้ำเสียงของแองเจลีนเดือดจัด แต่ดูเหมือนเธอไม่มีพละกำลังและอ่อนแอ

แจ็คพูดว่า “นายหญิงเซเวียร์ เซร่าไม่ใช่เด็กสามขวบแล้วนะ เธอมีสิทธิที่จะเลือกการใช้ชีวิตและพวกเธอก็อยากจะหยุดหล่อน เธอไม่กลัวว่าฉันจะฟ้องเธอในข้อหาละเมิดสิทธิมนุษยชนของหล่อนบ้างเหรอ?”