บทที่ 84

มันจะเป็นการดีกว่าหากไม่มีใครพูดถึงเจย์ ทุกเส้นขนบนร่างกายของโรสลุกชูขึ้นเมื่อได้ยินชื่อเจย์

"ไม่ เราต้องรีบไปหาเด็ก ๆ เดี๋ยวนี้แล้วซ่อนพวกเขาไว้ ฉันยอมให้พี่ชายคุณเจอพวกเขาไม่ได้" โรสเซไปมาขณะที่พยายามลุกขึ้น

โจเซฟินโยนขวดไวน์ที่ว่างเปล่าลงถังขยะแล้วตามไปด้วย "ฉันจะไปกับพี่ด้วย"

สองหญิงสาวเมาค้างเดินชนนู่นชนนี่ตลอดทาง พวกเธอบอกไม่ได้ด้วยซ้ำว่าทางไหนถูก พวกเธอวิ่งไปทั่วทุกที่ด้วยความเมา ในที่สุด พวกเธอก็เดินออกมานอกอพาร์ทเมนท์ได้โดยไม่รู้ตัว

เจย์นั้นรออยู่ที่ข้างนอกเพื่อรอจับเหยื่อของเขา เมื่อเขาเห็นใบหน้าของโรส ใบหน้าที่ต่อให้เหลือแค่เถ้าถ่านเขาก็ยังจำได้ เขาพลันกลายเป็นก้อนน้ำแข็งเย็นยะเยือกทันที

'แผนของโรสนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ อย่างแรก เธอทำให้โจเซฟินภักดีต่อเธอ ตอนนี้โจเซฟินถูกเธอล่อลวงไปแล้ว พวกเธอร่วมมือกันหลอกฉัน

เจย์หรี่ตาเหยี่ยวของเขา มองไปที่หญิงทั้งสองผู้ซึ่งจับมือกันเดินมาทางเขา

โรสยังคงเดินตรงมาทางเขาด้วยหัวที่ก้มงุดลง เมื่อพวกเธอมาถึงจุดที่เจย์ยืนอยู่ เจย์ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ยอมให้พวกเธอผ่าน โรสเอื้อมมือออกไปแล้วผลักเขาออกไปข้างทางแล้วดุเขา "คุณช่วยดูทางหน่อยได้ไหม? หลบไปที"

เจย์มีน้ำโหทันที เขาสั่ง "โจเซฟิน เธอช่วยอธิบายหน่อยว่านี่มันคืออะไร?"

โจเซฟินและโรสถึงกับขนลุกเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยซึ่งเต็มไปด้วยความโกรธ ในขณะที่พวกเธอกำลังกึ่งเมาอยู่ ทั้งคู่เงยหน้าขึ้นอย่างหวาดกลัวไปที่เจย์...

โดยไม่ต้องคิดอะไรเลย โรสหันหลังสับเท้าออกวิ่งทันที

เจย์พลันเอื้อมมือของเขาออกไปจับข้อมือของโรสไว้ "เธอจะวิ่งไปไหน?"

โรสใช้มือที่วางอยู่ปิดบังใบหน้าตัวเอง เธอไม่อยากให้เจย์จำเธอได้