บทที่ 85

เซ็ตตี้รีบพุ่งออกมาแล้วชี้หน้าเจย์ "คุณไม่ได้รับอนุญาตให้นำพี่ชายหนูไป"

เจย์หรี่ตาลงเล็กน้อย เขามักจะปวดหัวมากเสมอเมื่อพบเด็กหญิงคนนี้ เธอดูมีความแค้นโดยธรรมชาติต่อเขา และเธอก็มักจะหยาบคายและกระด้างกับเขาด้วย โชคไม่ดีนัก เขารังแกเธอไม่ได้ เพราะขนาดของเธอและอายุ

'เธอเป็นลูกของโรสกับชายอื่น' เจย์ไม่พบความชื่นชอบต่อตัวเซ็ตตี้ในตัวเขาเลยเมื่อคิดแบบนั้น

"ฉันจะพาเขากลับ เธอก็ไปหาแม่เธอ" เจย์บอกปัดเซ็ตตี้อย่างเย็นชา

เขาอุ้มเจนสันและไม่สังเกตถึงน้ำตาที่ก่อตัวในดวงตาของเซ็ตตี้เลย ด้วยอายุที่ยังน้อย พ่อของเธอเหยียบย่ำหัวใจดวงน้อยของเธอ 'หนูว่าแล้ว พ่อรักลูกชาย แต่ไม่ชอบลูกสาว'

"ฮึ่ม หนูเกลียดคุณ!" เซ็ตตี้คำรามอย่างโมโหก่อนจะวิ่งออกไป

เจย์ขมวดคิ้ว 'ฉันจำไม่เห็นได้ว่าไปทำะไรให้เธอ ทำไมเด็กหญิงน้อยนั่นถึงได้ดูแค้นฉันนัก?'

เจย์ไม่มีเวลามาสนใจกับเด็กที่ไม่ใช่ลูกเขา เขาอุ้มเจนสันแล้วจากไป

สายตาของเจนสันมองตามเซ็ตตี้ในขณะที่เธอวิ่งห่างออกไป เจย์เห็นลูกชายของเขาดูจะสนิทกับเซ็ตตี้มาก เขาถาม "ลูกชอบเธอ?"

เจนสันพยักหน้า "ใช่"

คำตอบที่สั้นและเรียบง่ายโดยไม่ต้องมีคำเพิ่มเติม นี่เป็นสไตล์ที่เป็นเจนสันมาก

ท่าทางของเจย์มืดลง 'ฉันว่าแล้วเชียว ทุกครั้งที่เจนสันพบโรส อารมณ์ของเขาจะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ'

เมื่อโจเซฟินเห็นว่าพี่ชายของเธออุ้มเจนสันเข้ามาในรถ เธอก็รีบส่งข้อความให้โรส "พี่ชายได้ตัวเจนสันไปแล้ว พี่ต้องรีบหาทางนำตัวร็อบบี้น้อยกลับมาโดยเร็ว"