บทที่ 844

แองเจลีนมองไปที่เจย์ที่อยู่ตรงมุมห้องด้วยหางตาของเธอ เธอเห็นแววจาที่ไร้ความรู้สึกของเขาและเริ่มรู้สึกกระด้างกระเดื่อง

ถ้าเธอเข้ากันได้กับผู้ชายคนอื่นและยังไม่ถูกเจย์รบกวน หลังจากนั้นควรทำลายจินตนาการทั้งหมดเกี่ยวกับเขา

แองเจลีนถามกอร์ดอนด้วยเสียงเล็ก ๆ “คุณรู้วิธีจูบไหม?”

กอร์ดอนมองที่ปากสีแดงของแองเจลีนและมีสีหน้าขยะแขยง “คุณ ผมแค่ขอให้คุณแกล้งเป็นแฟนของผม คุณไม่ต้องทำทุกอย่างก็ได้"

แองเจลีนพูดว่า “แบบหลอก ๆ คุณรู้วิธีไหม?”

กอร์ดอนมองไปยังที่ซึ่งแองเจลีนกำลังมองอยู่ “เพื่อเขาใช่ไหม?”

แองเจลีนพยักหน้า

กอร์ดอนถอนหายใจอย่างโล่งอก “โอเค”

หลังจากนั้น พวกเขาทั้งสองก็กอดกัน กอร์ดอนใช่มือของเขาบังปาก แต่จากทิศทางของเจย์ พวกเขาดูเหมือนกำลังจูบกัน

จู่ ๆ ฝูงชนรอบตัวพวกเขาก็เริ่มปรบมือ

แองเจลีนและกอร์ดอนแยกตัวออกจากกันหลังจากครู่ใหญ่

เจย์มองแองเจลีนที่ยังคงดื่มด่ำกับผลที่ตามมาอย่างร้ายกาจ ในตอนนั้นเขาอยากที่จะพุ่งเขาไปและบีบคอเธอมาก

เธอปล่อยตัวเองมากเช่นนี้เลยอย่างนั้นหรือ?

ถ้านี่คือสิ่งที่เขาได้กลับมาหลังจากที่เขาปกป้องเธอมามากมาย ถ้าอย่างนั้น ทำไมเขายังคงอดทนล่ะ?

“ฟินน์ พาเธอกลับมา” เขาอ้าปากพูดขณะสายตาของเขาลุกเป็นไฟ

ฟินน์รู้สึกได้ถึงความเดือดดาลของชายคนนั้น มันคือพลังที่สามารถทำลายทุกอย่างที่ขวางทางของมันได้

“รับทราบครับ” ฟินน์ห่วงแองเจลีน

ในตอนที่แองเจลีนออกจากฟลอร์เต้นรำ เจย์ก็หายตัวไป