บทที่ 845

แองเจลีนพูดว่า “ท่านอาเรส ชีวิตมันสั้นนะ นายต้องทำสิ่งดี ๆ ในตอนที่นายทำได้ ฉันไม่อยากทำผิด ๆ ให้กับลูกอีกแล้ว”

ยิ่งเธอปล่อยตัวมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งบ้ามากเท่านั้น

เขาเข้าหาเธอในทันทีด้วยสีหน้าดุดัน มือใหญ่ของเขาจับที่ลำคอของเธอ “ถ้าเธออยากที่จะปล่อยตัวเองมาก ๆ เธอก็ฆ่าตัวตายไปซะดีกว่า”

มือของเขาอยู่ที่ลำคอของเธอ ทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาจากท้องของเธอ หลังจากนั้น เธอจึงทนมันไม่ไหวอีกต่อไป เธออาเจียนออกมาทั่วเสื้อเชิ๊ตสีขาวของเขา

แองเจลีนมองที่รอยเปื้อนที่คอเสื้อของเขาและรู้ตัวว่าเธอมีปัญหาอย่างมาก

เธอรู้ดีกว่าใคร ๆ เขาเป็นคนประหลาดที่เรียบร้อยมากแค่ไหน

“แองเจลีน เซเวียร์ เธอกล้าดียังไง?” เจย์คำราม

ในตอนที่แองเจลีนเห็นรอยเปื้อนนั้น เธอก็รู้สึกอยากจะอาเจียนอีกครั้ง

“หลีกทางไป!”

ก่อนที่เจย์จะขยับหนีไปได้ เธอก็อาเจียนออกมาอีกครั้ง

เจย์ดูเหมือนว่าเขาได้ยอมแพ้กับชีวิต

“เธอกินอะไรเข้าไป?” เขาคิดว่าเธอมีอาการอาหารเป็นพิษ

เขาปลดเชือกและพาเธอไปที่ห้องน้ำ เขาสั่งว่า “อ้วกตรงนี้”

หลังจากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำและทำความสะอาดตัวเอง เมื่อเขาออกมา แองเจลีนยังคงอยู่ในห้องน้ำ

เธอได้อาเจียนทุกอย่างที่อยู่ในท้องออกมาจนหมด แต่เธอยังคงรู้สึกคลื่นไส้ เธออยากที่จะอาเจียน แต่เธอก็ทำไมได้

เจย์กำลังสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาว รถเข็นของเขาอยู่ติดขอบประตูห้องน้ำขณะที่เขามองดูเธอโดยไม่ทำอะไรเพื่อช่วยเธอเลย

“เธอเป็นไงบ้าง?” เขาถาม

แองเจลีนเดินไปที่อ่างล้างหน้าและล้างหน้า หลังจากนั้น เธอหันหลังไปอย่างช้า ๆ และมองไปที่เขาด้วยซีหน้าซีดเซียว

เธอรู้จักอาการคลื่นไส้เป็นอย่างดี ในตอนที่เธอมีเจนสันและลูก ๆ ความรู้สึกนี้มักจะเกิดขึ้นกับเธอแทบทุกวันในช่วงที่เธอตั้งท้อง